vrijdag 16 maart 2018

Hiep Hoi, wij hebben 'Jeugdzorg' !!

'De hulpverlening aan jongeren staat vaak ter discussie. En niet altijd in positieve zin. Ook nu weer. Er is weliswaar een nieuwe Wet op de Jeugdzorg aangenomen, maar weinigen geloven dat daardoor de hulpverlening aan jongeren beter zal worden.Toch staat in die wet wat jongeren en hun ouders graag willen.' *)

Bovenstaande is niet van recente datum doch sloeg op de Wet op de Jeugdzorg 2005. De wet die recentelijk vervangen is door de nieuwe Jeugdwet 2015.

Inderdaad klopte bovenstaande citaat: in de wet stond onder andere dat de Stichtingen die zorg droegen voor de BJZ 'ouders hielpen om de juiste zorg te bewerkstelligen' en 'zorgen weg te nemen die tot de maatregel (Onder Toezicht Stelling / Uit Huis Plaatsing) geleid hebben weg te nemen.
Indicatiebesluiten tot UHP zouden alleen opgesteld worden met behulp van een gekwalificeerd gedragsdeskundige. Hulpverleningsplannen zouden alleen tot stand komen na overleg en met instemming van de ouders. Prachtig allemaal. En hoe ging de werkelijke praktijk?
Menig artikel is hierover al geschreven, die ga ik niet allemaal aanhalen, echter het proefschrift 'De Tirannie van de jeugdzorg' van dr. R. Clarijs en de rapporten 'Is de zorg gegrond?' (Nationale Ombudsman) en dat van de Commissie Samson ('Seksueel misbruik is structureel aanwezig binnen de jeugdzorg' zeiden genoeg.
Naar ouders werd gewoonweg niet geluisterd en al helemaal niet over samenwerking bij het vinden van de juiste hulp. Sterker nog: als er al naar redelijkheid voldoende en juiste hulp was die de ouders hadden gekozen, dan werd die vaak door jeugdzorg beëindigd waarna BJZ vervolgens stelde 'hulp in de thuissituatie is niet mogelijk' om vervolgens via een leugenachtig indicatiebesluit in samenwerking met een kinderrechter de kinderen uit huis te plaatsen!

Maar nu zou het beter worden: er komt weer een nieuwe wet, waarbij de jeugdzorg dichter bij de mensen zou komen, buurt-teams, zorgmanagers enz. enz.. Dit alles onder verantwoordelijkheid van de gemeenten. In de wet staat zelfs dat gemeenten (gemeenteraad / wethouders) JAARLIJKS informeren bij de ouders naar de tevredenheid over de jeugdzorg....

Wat gebeurt in de praktijk sinds 2015

Gemeenten gaan inderdaad in gesprek, alleen niet met ouders. Sterker nog, de voornaamste zorg schijnt te zijn om de jeugdzorgmedewerkers aan het werk te houden en de financiering van hun paleizen rond te krijgen en niet te vergeten hun salaris en bonussen. Omdat in de wet staat dat de jeugdzorg nu moet geschieden door een 'gecertificeerde instelling' werden alle BJZ en aanverwanten opeens gecertificeerd, alsof ze met een papiertje over registratie opeens van mentaliteit zouden veranderen en hun gedrag over hun werkwijze met roddel, achterklap, bedreigingen en ouders-negeren opeens beter zou worden....
In de aanloop naar de nieuwe wet waren er zelfs wethouders, zoals die van Maastricht, die er trots op waren dat ze op dezelfde voet zouden verder gaan: voor de hele regio was alles bij het oude en zou dat ook blijven.....Ik verwijs naar mijn artikel 'Zuid-Limburg, je zal er maar wonen'.
In mijn enthousiasme over de inspraak van ouders bracht ik juli 2014 een optimistisch artikel uit, dat helaas niet bewaarheid is geworden in de praktijk: de ouders zouden namelijk mee mogen doen met alle overlegtafels, dus eindelijk zou er eens naar ouders geluisterd gaan worden. Niet dus.

In de praktijk kwam er een zeer sterke drang- en aanvullende dwangzorg opgelegd door de 'beschermingstafels' en de 'gecertificeerde instellingen'. Een collega jeugdzorg-blog-schrijver maakte onlangs een en ander duidelijk door de werkwijze van 'jeugdzorg' te vergelijken met de bescherming die maffia-gangs bieden: 'accepteer je niet onze zorg, dan ruïneren we je zodat de rechter je kinderen aan ons overgeeft, maar pakken zullen we u'... Ik verwijs naar het schitterende artikel van Sven Snijer.

Wie zal dat betalen?

In de aanloop van de transitie waren er veel zorgen over hoe een en ander in zijn werk zou gaan: de jeugdzorg moest goedkoper, de gemeenten moesten het met een kleiner budget doen. Er werd gevreesd voor ontslagen bij BJZ en leegstand in de zorginstellingen. Er kwam overleg op gang. In tegenstelling van wat de burgers werd voorgehouden was het overleg niet met ouders en de zogenaamde 'ontvangers van de jeugdhulp', maar bijna uitsluitend met de jeugdzorgbestuurders en de zorgaanbieders. Sommige wethouders waren zeer trots toen ze konden melden dat de jeugdzorg op de zelfde voet verder zou gaan.

Dat laatste werd evenwel niet bewaarheid: in plaats van overleg mét ouders kwam er eerder overleg over ouders en het aandikken van allerlei zorgen met als resultaat minder gevraagde zorg voor kinderen, méér aanmodderen met goedkope 'hulpverleners' (wie het ook mogen zijn) en vooral geen echte professionele zorg, want dat zou te duur zijn. Resultaat: na voldoende aanmodderen komt de dwang echt: Onder Toezicht Stelling (OTS) en Uit Huis Plaatsingen (UHP). De rechter beslist, wederom op grond van dezelfde soort (ronduit leugenachtige) rapporten met zinnen als 'hulp in de thuissituatie mocht niet baten' en allerlei verzinsels, zonder verificatie door een gedragsdeskundige. Nieuwe ziekten werden verzonnen, zolas de nu heersende 'epidemie' van PCF (Pediatric Condition Falcification, het gevolg van Münchausen by Proxy bij de ouders / ouders die bewust hun kinderen ziek maken!), waar 600 gevallen per jaar van zouden moeten voorkomen (aldus Veilig Thuis!), maar er zijn slechts 60 meldingen en die zijn vooral gekomen na de 'voorlichting' door VT!

U, geachte lezer, zal nu denken 'dan wordt de zorg toch duurder?'. Dat heeft u goed gezien!! Inderdaad, maar dat deert jeugdzorg niet: bij een rechterlijke beslissing tot OTS / UHP dienen gemeenten in feite ONBEPERKT te blijven betalen, de werkgelegenheid en het inkomen is gegarandeerd!

Gemeenten dienen dan te blijven betalen en hebben geen enkele invloed meer over de zorg, dat is dan toevertrouwd aan de Gecertificeerde Instelling (GI / voorheen BJZ)

Komt daar ooit een eind aan? Neen! Er is geen enkele gemeente die aan de GI's zal vragen 'kan het ook anders?' of de vraag: 'gaat er gewerkt worden aan thuisplaatsing met al dan niet hulp thuis? NEEN!

Waar moet het geld vandaan komen?

Gemeenten krijgen inderdaad, naar rato van het inwoneraantal, een rijksbijdrage voor bekostiging van de jeugdzorg en WMO. Helaas is het zo dat als er geld tekort is, de gemeenten dit zelf moeten ophoesten door het verhogen van de gemeentelijke belastingen. Korte tijd geleden kon men dat merken toen de jaarlijkse aanslag in de bus viel. In diverse tv-programma's werd ronduit gezegd dat de verhoging van gemeentelijke belasting kwam door de jeugdzorg Nog wel zo eerlijk.
Wat overigens wél in stand is gebleven zijn de zeer hoge salarissen van jeugdzorgbestuurders en hun bonussen! Voor de echte noodgevallen kan uiteraard wederom een beroep gedaan worden op de burgers: de belastingen verhogen! Het staat gemeenten vrij mijn concept-motie te gebruiken!

De ouders aan het woord

Volgens de nieuwe wet van 1-1-2015 dienen de gemeentebesturen jaarlijks te informeren bij gebruikers van jeugdzorg hoe die ervaren wordt. Tot op heden heb ik geen enkele gemeente hier over gehoord, geen openbare aankondiging vanuit de gemeenteraad om ouders te horen, NIETS.


Voor gemeentebestuurders (en ouders)

Nu de verkiezingen dichterbij komen lijkt het mij nuttig om (aspirant) raadsleden even wakker te schudden.


Daarom een korte samenvatting van hoe het jeugdzorg steeds maar lukt om meer geld te vangen.
  1. Jeugdzorg zit aan tafel bij de thuis-teams, beschermingstafel bij zorg-overleg.
  2. In de buurt-teams wordt van alles en nog wat aan 'goedkope zorg' besproken en ook aangewend bij kinderen die jeugdhulp nodig hebben.
  3. De 'goedkope zorg' is veelal niet toereikend en is meestal niet voorafgegaan door deugdelijke diagnostiek van een echte deskundige als kinderpsychiater of orthopedagoog enz..
  4. Omdat die zorg onvoldoende is, zal jeugdzorg veelal opperen om dan maar gedwongen jeugdzorg in te zetten. Jeugdzorg zal daarom een rapport maken, indicatiebesluit genaamd, met daarin de zinsnede 'hulp in het vrijwillig kader was ontoereikend' (deze zin is altijd goed voor een OTS!!) dan wel 'hulp in de thuissituatie is niet mogelijk gebleken' (dit is altijd goed voor een UHP)
  5. Jeugdzorg, dan wel de Raad voor de Kinderbescherming gaat met de indicaties naar de rechter. Ouders hebben vaak daar ook al geen weerwoord: de 'professionals' zijn toch de 'deskundigen' voor de rechter? De rechter spreekt meestal een OTS of UHP uit.
  6. De buit is binnen: gemeenten moeten praktisch onbeperkt betalen aan jeugdzorg: een OTS minstens 8000, een UHP is goed voor ca. 40.000 Euro's per jaar! De rechter heeft immers beslist!
  7. Jeugdzorg zal er alles aan doen om 1 jaar later te verklaren dat de zorgen nog aanwezig zijn om wederom bij de rechter een verlenging van OTS of UHP te verkrijgen. De gemeenten kunnen verder betalen en belastingen verhogen.
Uiteraard zal jeugdzorg er alles aan doen om politici te overtuigen van hun noodzaak: zij beschermen toch de 'bedreigde kinderen' die de dupe zijn van 'zwakke ouders'? Durf als politicus maar eens 'nee' te zeggen bij hun vragen om meer geld!


Voor gemeentebestuurders / raadsleden:

  • Ga eens met uw burgers praten over hun tevredenheid met betrekking tot de jeugdzorg.
  • Praat eens met jeugdzorg en stel vragen als 'Werkt u ook aan terugplaatsing van kinderen?' Wilt u ons aangeven wat er zou kunnen verbeteren in gezinnen zodat niet zo veel kinderen uit huis geplaatst moeten worden? Worden uw indicaties voor zorg getoetst door onafhankelijke gedragsdeskundigen na gedegen onderzoek of is het nog steeds gebaseerd op 'onderbuikgevoelens' en losstaande indrukken en meningen?
    Misschien de belangrijkste vraag: is het zo slecht gesteld met Nederlandse ouders en kinderen dat in Nederland maar liefst 48 x zoveel kinderen uit huis geplaatst worden als in België?
  • Verbeter uw vrijwilligershulp zoals Home Start projecten ter ondersteuning van ouders. Veelal is een gezinshulp of ondersteuning van een kind voor enkele uren per week toereikend!

Voor ouders /jeugdzorg gebruikers:

  • Vraag aan uw (kandidaats)raadsleden hun visie over jeugdzorg.
  • Vraag aan uw gemeente wanneer de jeugdzorg-gebruikers gehoord gaan worden door de gemeenteraad, zoals de wet hen verplicht.

Bezuinigen

Als men hulp wil geven, dan dient men uit te gaan van enige ouderwetse doch nog steeds geldende uitgangspunten:
  1. Ongevraagde hulp wordt zelden gewaardeerd.
  2. Hulp dient voorafgegaan te worden met gedegen diagnostiek door een deskundige (en niet door amateuristische vermoedens!).
  3. Hulp dient antwoord te geven op de hulpvraag.
  4. Hulp dient alleen en uitsluitend het gevraagde te betreffen: overdaad schaadt!
  5. Houd bij de hulp gezinnen zo veel mogelijk intact, het kind heeft immers het recht op beide ouders én hun familie.
  6. Richt door de hulp geen overbodige schade aan.

Enige ideeën:

a. Heeft een gezin orde-problemen: direct een systeemtherapeut inzetten dan wel bij minder ernstige gevallen hulp van projecten als 'Home Start' (eenvoudige hulp op ouder-ouder niveau voor ouders die mogelijk overbelast raken . Geen poespas met indicatiebesluiten of rechters, alleen vrijwilligers die elkaar helpen!)

b. Heeft een kind psychiatrische problemen als depressies en waandenkbeelden: direct een (kinder)psychiater inzetten.

c. Heeft een kind onverklaarde angsten, slaapstoornissen en gevolgen van pestgedrag op school: direct verwijzen naar een échte kinderpsycholoog. Dit is te zwaar voor amateurs!

d. Heeft een kind problemen als gevolg van een echtscheiding: schakel direct hulp in van een echtscheidings-specialist, en niet allerlei ondeskundige babbelaars in een wijkteam!


In de bovengenoemde gevallen worden nu wijkteams en beschermingstafels of wel buurtregisseurs ingezet. Mijns inziens is dat overbodige nonsens en geldverspilling. Ouders kunnen namelijk zelf wel, al dan niet in overleg met hun huisarts, inzien wat noodzakelijk is.
Treurig is dat huisartsen worden buitengesloten en ouders gezien worden als onmondig, 'zwak'en 'niet leerbaar' zodat de kinderen 'bedreigd' worden (aldus 'Veilig Thuis' c.s.)

Een actualiteit van een gerenommeerde hoogleraar, prof. R. Vermeire, die twitterde 'Verkiezingen zijn uitgelezen kans om jeugdzorg op orde te krijgen'.  Ik sluit me daarbij aan, echter denk wel de andere kant op: in plaats van meer macht voor jeugdzorg er eens het mes radicaal in zetten. Het artikel van Trouw is namelijk geschreven door Hans Spigt, voorzitter van Jeugdzorg Nederland, die pleit voor jeugdzorg tot 23 jaar en kinderen langer in pleeggezinnen.
HOERA!!!

Bent u ook zo blij met 'jeugdzorg' als bijvoorbeeld Hans Spigt? Wilt u ook de jeugdzorg tot uw kinderen 23 jaar zijn? Vooral: ziet u ook al met vreugde en verlangen uit naar de volgende verhoging van lokale belastingen in verband met jeugdzorgkosten? Bent u écht zo blij?


Wat het ook mogen zijn: laat het blijken aan uw lokale politici!


Ceterum censeo BJZ / 'Veilig Thuis' esse delendam (naar Cato Maior)

Nico Mul 
meldpuntjeugdzorg@gmail.com

Belangrijk!!
Speciaal voor gemeentebestuurders en wakkere ouders: Sven Snijer en Ranada van Kralingen publiceerden op 21-3-2018 een interview met gemeenteraadslid Wim Willems die wél wakker is, aangaande 'jeugdzorg'!  Zie hier het artikel: http://svensnijer-essays.blogspot.nl/2018/03/raadslid-apeldoorn-over-werkwijze.html
Mijn advies: doorsturen en verder publiceren!!! N.M.


*) citaat uit het voorwoord door drs. P. Lankhorst van het boek 'Zo willen wij het' door Fiet van Beek ISBN 90 6665 506 2 SWP Amsterdam 2004

vrijdag 2 februari 2018

Oorlog met 'Veilig Thuis': het offensief van dr. Teeuw

Sommige mensen kunnen slecht tegen hun verlies en zeker de mensen die verbonden zijn aan 'jeugdzorg' dan wel 'Veilig Thuis'. Een van deze is de onlangs veroordeelde en gepromoveerde mw. dr. R. Teeuw, kinderarts en gespecialiseerd in kindermishandeling. Ook zij is nauw verbonden met 'Veilig Thuis' en de jeugdzorgketen. Gezien de negatieve publicaties over haar en haar veroordeling bij het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg
 ----- zie de reden waarom, expliciet vermeld in het BIG-register:

Details zorgverlener

A.H. Teeuw Vrouw


89024228701 Arts Kindergeneeskunde (kinderarts)
Maatregel


Bij de inschrijving in het register van artsen is per 13 december 2017 aangetekend dat deze zorgverlener een berisping is opgelegd. De maatregel is opgelegd vanwege: afgifte van een onjuiste verklaring of rapport.







--------------

en haar onvoorwaardelijke steun aan 'Veilig Thuis', waarbij zij ieder kind onder de 18 een volledig onderzoek naar kindermishandeling wil aandoen, begint zij nu aan een offensief op 2 fronten: enerzijds een 'charme offensief' om steun te verwerven over het 'fantastische' idee van haar, om middels het 'screenen op kindermishandeling' 'Veilig Thuis' aan werk te helpen, anderzijds om haar c.q. voor 'Veilig Thuis' het gelijk te halen over de ouders die ten onrechte beschuldigd werden van PCF.

Als onderbouwing van bovenstaande verwijs ik naar een artikel van u, dr. Teeuw, zelf:

Ik citeer een paar regels:

--------Een conservatieve schatting als je dat cijfer vergelijkt met dat van een zelfrapportage-onderzoek onder middelbare scholieren in 2010 dat op bijna 10 procent uitkomt. Nog hoger is het aantal waarvan het boek ‘1 op de 4: kindermishandeling, een publiek probleem’ melding maakt. In dit eind 2017 gepubliceerde boek is er sprake van dat 1 op de 4 Nederlanders slachtoffer van kindermishandeling was of is. ------------

U probeert begrip te kweken voor haar heksenjacht op kinderen.... Zelfs 1 op de 4 zou mishandeld zijn..... WAAR zijn die kinderen dan? Ben ik, geb. 1955,  menigmaal op mijn kop gehad, pak voor de billen en draai om de oren, ook mishandeld? Ook onderwijzers deden dat: hard in de nek knijpen of aan oor trekken als je niet oplette: ik ben er volwassen en verstandig door geworden!

--------Ten slotte zijn er deskundigen, in het algemeen buiten dienst, die het in de media fanatiek voor ouders opnemen.------------

Klikt u eens op 'in de media' en u ziet in feite een sneer richting de professoren Sauer en Van Koppen, die na uitgebreide analyse de vloer aanveegden met de onzinnige beschuldigingen van doorgeschoten 'Veilig Thuis' vertrouwensartsen: de rapportage van Zembla. U wilt kennelijk zelfs de ouderondersteuners afvallen. Is het niet treurig dat ouders gewoonweg hoogleraren nodig hebben om zich te verweren tegen de terreur van 'Veilig Thuis'? 'Veilig Thuis' is toch alwetend en 'krijgt altijd gelijk bij de rechters'??? Hoe durven die ouders toch......

Volgens haar dienen ouders zich kennelijk als willoze prooi voor jeugdzorg te gedragen, onmondig en vooral niet protesteren of aankomen met deskundigen, daar houdt jeugdzorg nu eenmaal niet van.

Van kritiek is dr. Teeuw niet gediend: ik schreef een reactie bij dit het artikel van haar. Uiteraard werd mijn reactie niet geplaatst. Ik plaats deze hier wél:

Reactie 1-2-2018 op het artikel van dr. Teeuw

Geachte mw. dr. Teeuw,
ooit ben ik arts geworden omwille van het feit dat ik me met hart en ziel wilde inzetten voor de gezondheid en welzijn van mijn medemensen. Ooit heb ik de Eed afgelegd, welke voor mij nog altijd geldig is, ondanks het feit dat ik sinds kort geen BIG-registratie meer heb. Arts blijf je levenslang!
Tot mijn verbazing wilt u enerzijds u opwerpen om iets afschuwelijks als kindermishandeling terug te dringen, anderzijds lijkt het er op dat u ernstig bent doorgeschoten aan het handje van jeugdzorg die zich zo mooi 'Veilig Thuis' noemt. U werkte samen met VT bij de totstandkoming van uw proefschrift. U propageert het 'top tot teen onderzoek' bij iedereen onder de 18 jaar op de SEH...

Afgezien van de meerkosten (wie gaat die betalen?) door bij iedereen die zich meldt met gekneusde enkel of vinger dan wel sneetje in de vingers vraag ik me af: vertelt u er ook bij dat als u een melding doet welke ellende ouders overkomen? Wat is bij u 'kindermishandeling'? Ben ik (geb. 1955) ook mishandeld, omdat ik wel eens een klap voor mijn billen kreeg en er onderwijzers waren die je heel hard in de nek knepen dan wel hard aan een oor trokken als je niet luisterde? Weet u hoe de terreur is van 'Veilig Thuis' en dat ouders dan 30 jaar lang een etiket hebben als 'gezin met zorgen' dan wel 'probleemgezin'? Waarom heeft u het nergens over een onderzoek naar bijvoorbeeld het misbruik in pleeggezinnen? Ik herinner mij het 'meisje van Nulde' : vader sloeg alarm, jeugdzorg deed niets. Herinner u de zaak in Langeboom: 10 jaar stuurde jeugdzorg kinderen naar een 'pleeggezin' waar ze mishandeld en misbruikt werden. herinner u de dubbele kindermoord in Arnhem op een tweeling...jeugdzorg stelde gewoon 'moeder moest een tweede kans krijgen' . Dat die kinderen dood of misbruikt zijn, dat noemde jeugdzorg doodleuk een 'inschattingsfout' .
U heeft nu reeds een veroordeling, zelfs een berisping in verband met uw handelen. Ja, niet over uw onderzoek, maar wel gebruikte u niet gangbare methoden, hield u zich niet aan protocollen en sloot u een ouder volledig buiten. Het Regionaal Tuchtcollege voegde er aan toe dat u geen enkele zelfreflectie toonde, zie https://jeugdzorg-darkhorse-plus.blogspot.nl/2018/01/het-zelfreflecterend-vermogen-van.html. Ook in bovenstaand artikel is dit, naar mijn persoonlijke mening het geval.
Het feit dat u vele zaken heeft die 'verdacht' zijn maar, naar uw eigen zeggen, u niemand beschuldigt getuigt ook weer van uw zelfingenomenheid: u gaat VOLLEDIG voorbij aan de schade die u aanricht bij gezinnen die valselijk een etiket krijgen van 'Veilig Thuis' ...'dank zij' uw melding!
Ik herinner mij nog de 'Poppenvilla' ( http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/10/de-poppenvilla.html) die als instrument zou moeten komen om kindermishandeling op te sporen door docenten en klasse-assistenten. Nu hebben we u....weer een stap genomen in de richting van de complete idiotie van de jeugdzorg-industrie. Verder verwijs ik naar mijn laatste 4 artikelen op www.meldpuntjeugdzorg.nl, waarvan 3 artikelen in mijn reeks 'Oorlog met 'Veilig Thuis' ' (https://jeugdzorg-darkhorse-plus.blogspot.nl/2018/01/oorlog-met-veilig-thuis.html)!
Om het kort te stellen, mw. Teeuw, ik beschouw u als een ernstig gevaar voor de volksgezondheid: Uw inzet om genadeloos gezinnen in grote ellende te storten gaat alle proporties te buiten (340 valse signalen op ca. 100 'echte' ). Bovendien schaadt u ieder vertrouwen dat een ouder of kind kan hebben in welke arts dan ook: je loopt immers het risico om uit huis geplaatst te worden, of als ouder je kinderen kwijt te raken door uw 'vals positieven' . Ook vergeet u, gemakshalve, de juridische ellende die ouders en kinderen ten deel vallen.

Drs. N.J.M.Mul, arts n.p.

Een belofte

Aan alle artsen die meewerken aan 'Veilig Thuis' en dus ook meewerken aan het produceren van maar liefst 75% valse meldingen van 'kindermishandeling' waarbij ouders in een nachtmerrie gestort worden die jeugdzorg heet, waarin gezinnen ontwricht worden doe ik de volgende toezegging:

U, mw. dr. Teeuw, heeft al een veroordeling en als u zo door gaat volgen er ongetwijfeld meer en ik zal de dag huldigen dat er een einde gemaakt wordt aan deze voor ouders zeer vernederende handelswijze. Misschien nog wel erger is dat u eveneens er voor zorgt dat ieder vertrouwen in SEH-artsen of kinderartsen wordt geschaad: de patiënt zal maar eens een 'niet verklaarbaar letsel' hebben door misschien ongelukjes bij spel of sport of door een ziekte waar de arts te weinig van weet: ouders komen bij u direct 'in de verdachtenbank' voor kindermishandeling of PCF.
Ik zal er daarom alles aan doen om uw handelen aan de kaak te stellen bij Tuchtcolleges en dergelijke. Ik zal met alle plezier ouders bijstaan die door uw handelen zwaar getroffen worden. Uiteraard kan u de eer aan uzelf houden. Ik attendeer nogmaals op mijn toezeggingen gedaan in het inleidende artikel in deze reeks.
Nogmaals geef ik u mijn motivatie: artsen dienen zich in te zetten voor de gezondheid c.q. het welzijn van hun medemensen. Ik legde de Eed van Hippocrates af en ik doe die gestand, zo lang ik leef!


Ceterum censeo 'Veilig Thuis' / BJZ esse delendam (naar Cato Maior)

Drs. N.J.M.Mul, arts n.p.

(Met dank aan Ranada van Kralingen (Jeugdzorg Darkhorse) voor haar tips en correcties)


Tel.: 06-33109214




woensdag 31 januari 2018

Veilig Thuis: complete idiotie!

Bovenstaande titel zal menigeen de wenkbrauwen doen fronsen en men zal iets denken als
'die schrijver durft wel' en degenen die nooit met 'Veilig Thuis' dan wel 'jeugdzorg' te maken hebben gehad zullen helemaal denken dat dit een onzinnig artikel zal worden.
Ik zal proberen mijn titel zo goed mogelijk te onderbouwen. Het oordeel over de juistheid hiervan laat ik aan u, geachte lezer!

Menig artikel op deze en andere jeugdzorgblogs is geschreven over 'waarheidsvinding', de 'tirannie van de jeugdzorg', het bijna onbegrenst kinderen 'roven' om deze uit huis te plaatsen (48x meer dan in België bijvoorbeeld) en de valse beschuldigingen aan ouders, waarbij de meest erge wel is de 'poging tot moord'. Een en ander is beschreven in mijn voorgaande twee artikelen in deze reeks 'Oorlog met Veilig Thuis' en 'Het zelfreflecterend vermogen van Veilig Thuis'. De 'oorlog' gaat verder....

In het verlengde van de promotie van drs. R. Teeuw tot dr. R. Teeuw gaf deze een interview samen met Justine Pardoen (van ouders-online) over haar aanbevelingen om ieder kind tussen de 0 en 18 volledig te onderzoeken op de Spoedeisende Hulp van ziekenhuizen.
Beluister hier het gesprek van15 minuten van 25 januari 2017 met EenVandaag.

Uit haar onderzoek kwamen 107 gevallen van kindermishandeling aan het licht. Dr. Teeuw beschuldigt niemand, maar er waren wel 421 gevallen waar vermoedens van kindermishandeling speelden. Justine Pardoen merkt, geheel terecht overigens, op dat die gevallen waar 'vermoedens' spelen ouders worden behandeld alsof zij hun kind hebben mishandeld. Dan begint voor die ouders de HEL die 'jeugdzorg' heet en waar ze de eerste 30 jaar niet van af komen. In de dossiers blijft immers de valse beschuldiging staan! Deze kritiek wuift dr. Teeuw geheel weg!

Over haar tuchtrechtelijke veroordeling verwijs ik naar dit artikel, waar u een en ander zelf kan nalezen: het moge duidelijk zijn dat zij wel degelijk, indirect, een vader valselijk heeft beschuldigd en het kwam, naar mijn persoonlijke indruk, niet in haar op dat het een valse beschuldiging zou betreffen met als enig doel de omgang tussen vader en dochter te dwarsbomen. Van enige zelfreflectie was geen sprake.
Dr. Teeuw blijft overtuigd van haar eigen gelijk....

Top-tot-teen onderzoek

Dr. Teeuw zegt dat ouders daar geen bezwaar tegen maken. Ouders willen graag dat hun kinderen goed onderzocht worden. In de regel klopt dit wel.
Ze vergeet er echter bij te zeggen hoe ouders er over denken als zij bij een 'vermoeden van kindermishandeling' direct 'Veilig Thuis' op hun dak krijgen en de eis om hun
onschuld te bewijzen samen met de juridische gevolgen en de dreiging van uithuisplaatsing. Ik herinner me nog steeds diverse gevallen van UHP om 'te onderzoeken of er mogelijk zorgen zijn'..... Ze zei het zelf: ze had 421 vermoedens en 107 echte gevallen van kindermishandeling (Welke? 'draai om de oren' of 'tik voor de billen'? Deze gelden tegenwoordig ook als kindermishandeling!). 
 Ze heeft dus door haar meldingen aan 'Veilig Thuis' met als excuus de 'wet meldcode' 314 gezinnen in de tirannie van Jeugdzorg gestort... Het is een veelvoud vergeleken met dit ene 'praktijkgeval'. Let wel: iedere melding levert zowel het ziekenhuis als Veilig Thuis extra geld op!!!

Bovendien vergeet ze erbij te vermelden dat kinderen in de jeugdzorg méér misbruikt worden dan in gezinnen thuis, méér dan 100 x meer zelfs, het seksueel misbruik is namelijk 'structureel aanwezig binnen de jeugdzorg' ('Omringd door zorg, toch niet veilig' het rapport van de commissie Samson!! Zie hierbij de nog steeds onbeantwoorde verboden vragen m.b.t. 'jeugdzorg'!)
Vreemd en merkwaardig blijft het dat dit soort lichamelijke én geestelijke mishandeling van kinderen geheel niet meetelt: alleen de 'vermoedens van mishandeling' door de echte ouders zijn ernstig..... Pleegouders die kinderen uitbuiten als goedkope werkkrachten, een arm laten breken door kinderen in gevaar te laten verblijven, geestelijk vernederen door de ouders zwart te maken, en spullen die aan ouders herinneren weg te gooien, dat mag allemaal.

Hoe maak je van 'vermoedens' 'feiten'?

December 2013 bracht de KinderOmbudsman zijn rapport getiteld 'Is de zorg gegrond?' uit. In dit rapport veegde de KO de vloer aan met het hele handelen van de jeugdzorg-keten waar geen enkel onderscheid gemaakt wordt tussen, vermoedens, indrukken, eigen meningen en werkelijke feiten. 'Waarheidsvinding' was ver te zoeken.
In 2015 komen de gemeenten aan zet.... de 'veiligheidstafels', 'buurt teams', 'ouder kind adviseurs' enz. kwamen. BJZ / AMK nu 'Veilig Thuis' dan wel andere misleidende benaming hebbende instanties namen het roer over.....met de zelfde mensen als die eerst BJZ bevolkten, zelfde manieren van doen en, uiteraard, geheel gericht op het uit huis plaatsen van kinderen en ouders diskwalificeren als 'zwak', 'onpedagogisch' of 'niet leerbaar'. Ouders werden en worden meestal door hen genegeerd.
Juist de laatste groep, die zichzelf nu promoot door 'geregistreerd professional' achter hun namen te zetten of 'jeugdbeschermer', werkten veelal met 'vermoedens' en, ik heb het zelfs voor de rechter horen beweren én in rapporten zien staan, de 'onderbuikgevoelens'...

Dank zij een tip van een Dark-Horse medestander kreeg ik eindelijk eens in beeld hoe de onderbuikgevoelens en intuïtie van de Jz-werkers 'feiten' worden.... daar is namelijk een CURSUS voor, zie dit instituut van Naomi Dessaur. Deze was, aldus een eigen tweet van Naomi, aanwezig bij de promotie van dr. Teeuw, hier haar tweet en de door haar gemaakte foto:

Meer
Promotie van @RianTeeuw over #kindermishandeling.





Ik ben zo vrij enige citaten van haar website te halen:

Vaak hoor ik professionals zeggen: ‘Ik maak me zorgen om een kind, maar ik heb geen bewijs dat er iets aan de hand is en kan mijn vinger er ook niet precies op leggen’

Als jij je, om wat voor reden dan ook, zorgen maakt over een kind: doe er dan iets mee. In dit stadium is het namelijk absoluut nog niet aan de orde dat je een sluitend verhaal nodig hebt of ondersteunende bewijslast. Sterker nog, de meeste professionals zijn niet eens in de positie dat ze hoeven te bewijzen wat er precies aan de hand is. Het gaat gewoon om een kind of een volwassenen met een verhaal dat gehoord en/of gezien moet worden.

Het kan zijn dat er helemaal niets aan de hand blijkt te zijn, en dat zou natuurlijk mooi zijn. Maar het kan ook zijn dat jij de eerste persoon bent die een zorgelijke situatie opmerkt. Waardoor er nu eindelijk een balletje kan gaan rollen. En dat begint bij jouw onderbuikgevoel. Dus neem je zorgen, je eigen waarnemingen en het kind serieus.

---- einde citaat ---

Ik raad u, geachte lezer, van harte aan om eens op deze website verder te kijken. U leert hoe u verhaaltjes kan samenstellen om kinderen uit huis te plaatsen en uw wil aan gezinnen op te leggen. Bewijslast is niet nodig, als er maar een goed verhaal geschreven wordt... en dan worden de insinuaties 'feiten' (artikel mw. M. Sjerps 18-1-2018). 
De fabeltjeskrant is er niets bij...

Samenvatting

Eerst allemaal (tot 18 jaar) uit de kleren, uitgebreid lichamelijk onderzoek inclusief geslachtsdelen, vermoedens van kindermishandeling rapporteren. Zijn die vermoedens niet duidelijk dan maken we er met behulp van een cursus van Naomi Dessaur er maar een goed verhaal van, we leggen deze verhaaltjes als zijnde 'rapport van de jeugdzorgprofessional' voor aan de kinderrechter en dan kunnen we alsnog kinderen uit huis plaatsen, op naar de 50x (meer UHP dan België... dat moet toch mogelijk zijn?) Volslagen idiotie!!!

Verbeterpunten

Zelf zou ik graag eens een wetenschappelijk onderzoek willen doen naar hoe het met de 'oudertevredenheid' over de jeugdzorg gesteld is, met name in een vergelijk van voor 2015 en daarna. Ik zoek overigens nog een promotor (Hoogleraren die dit zien: ik ben bereid zo'n onderzoek op eigen kosten te doen!) Hoe zou 'jeugdzorg' er dan vanaf komen? Hoeveel ouders zijn er nog blij met het feit dat zij dank zij het onderzoek van dr. Teeuw en het 'Top-teen-onderzoek' van hun kinderen een 'vermoeden van kindermishandeling' opgestempeld kregen?


Een definitieve oplossing voor het eindeloos uit huis plaatsen en de vele oude gevallen van onterechte uit huisplaatsingen lijkt mij een soort 'waarheidscommissie', bestaande uit twee (kinder)psychologen / orthopedagogen een systeemtherapeut en een jurist die alle gevallen tegen het licht houdt en daarbij de volgende vragen stelt:
  • Waarom is dit kind uit huis geplaatst?
  • Kunnen ouders voor dit kind zorgen?
  • Zo nee: welke hulp is noodzakelijk?
  • Kan die hulp in de thuissituatie gegeven worden?

U begrijpt dat alleen de kinderen waarbij hulp in de thuissituatie écht niet mogelijk is nog uit huis geplaatst blijven, en dat zullen er heel wat minder zijn dan nu het geval is!!

Ceterum censeo 'Veilig Thuis' / BJZ esse delendam (naar Cato Maior)

Nico Mul


(Met dank aan Ranada van Kralingen (Jeugdzorg Darkhorse) voor haar tips en correcties)

Aanvulling 2-2-2018:

Dat de 'fabeltjeskrant' bij jeugdzorg niet geheel onvoorstelbaar is, werd onlangs verdedigd in het proefschrift (download-links staan in de rechter marge) van Dr. C. Bartelink op 1-2-2018 aan de universiteit van Groningen. Hier haar proefschrift, met als inhoud dat de beslissing tot uit huis plaatsen vaak afhangt van de willekeur van de medewerkers bij jeugdzorg! (Ouders wisten dit al lang!!)

maandag 22 januari 2018

Het zelfreflecterend vermogen van Veilig Thuis

Menig ouder die met jeugdzorg te maken heeft gehad zal het herkennen als men jeugdzorgwerkers typeert als ongeveer alwetend, overtuigd van hun eigen gelijk en vooral geen zelfreflectie hebbend over hun eigen handelen. Gewetenloos worden gezinnen geruïneerd, kinderen gescheiden van hun ouders en wat dit bij met name de kinderen aanricht, daarvan heeft men geen enkel idee.Gelukkig staan ouders nu niet meer alleen: medisch tuchtcolleges zijn inmiddels ook die mening toegedaan, met name over het 'eigen gelijk van jeugdzorg', maar niet heus....

In het artikel 'Oorlog met Veilig Thuis' was de aankondiging gedaan van de tuchtklacht tegen mw. Raat. Inmiddels is er een zitting geweest van het Regionaal Tuchtcollege te amsterdam op 12-1-2017, waarbij zowel mw. Raat als de kinderarts van het WKZ terechtstonden. RTV-Utrecht maakte een verslag van die zitting. Ik ben zo vrij om de tekst hier onder aan te halen (RTV-Utrecht vraagt immers niet voor niets om dit artikel te delen! Ik doe het graag!) 
1/3
GESCHREVEN DOOR REDACTIE
UTRECHT - Twee Utrechtse artsen moesten zich vandaag verantwoorden voor het Medische Tuchtcollege in Amsterdam. De twee worden er van verdacht de familie Leek ten onrechte te hebben beschuldigd van het expres ziek maken van hun zoon Tibbe.
De zaak speelt sinds het voorjaar van 2017. Het jonge zoontje van de familie Leek werd ernstig ziek. Kinderartsen van het WKZ snapten niet precies wat er aan de hand was. En toen in de zomer de situatie plotseling verslechterde werd er contact gezocht met Veilig Thuis Utrecht, het voormalig meldpunt kindermishandeling. 
Er was sprake van onverklaarbare complicaties. Vertrouwensarts mevrouw R. nam de melding aan. Zij dacht direct aan PCF of Munchausen by Proxy. Dat is een aandoening waarbij kinderen bewust ziek gemaakt worden door hun ouders.
Naderhand bleek dat Tibbe een ernstige darmafwijking heeft, en dat PCF onwaarschijnlijk is. Toch hield mevrouw R. vol dat er sprake was van PCF. Daarop startte de familie Leek een tuchtprocedure tegen de twee artsen.
Ze beschuldigen mevrouw R. er van dat ze zeer onzorgvuldig is geweest bij het samenstellen van rapportages. Ook zou ze ontlastende verklaringen uit die rapportages hebben weggelaten. 
Volgens de advocaat van de familie Leek is R. daarbij zeer vooringenomen te werk gegaan. Zij ging er vanuit dat sprake was van PCF en stond op geen enkele manier open voor andere oorzaken van de ziekte van Tibbe. Ook is de familie Leek boos dat R. in een vroeg stadium een melding heeft gedaan bij de politie. En tenslotte hebben ze een klacht ingediend omdat mevrouw R. intimiderend te werk zou gaan.
De moeder van Tibbe raakte licht geëmotioneerd toen ze aangaf dat mevrouw R. bij voortduring haar verhaal verandert. Van één gesprek zouden maar liefst zes verschillende verslagen zijn. Ook maakt zij zich boos omdat R. in een stiekem opgenomen gesprek zegt dat ze hoopt dat er in het ziekenhuis iets ernstigs met Tibbe zou gebeuren zodat ze PCF zou kunnen bewijzen. 
Tegelijkertijd moest mevrouw W. zich verantwoorden. Zij is kinderarts in het WKZ, en zij was lang de behandelend dokter van Tibbe. De familie Leek neemt haar kwalijk dat zij een - in hun ogen - onterechte melding heeft gedaan bij Veilig Thuis. Bovendien zou ze haar beroepsgeheim hebben geschonden, en onzorgvuldig haar dossiers hebben beheerd.
Vertrouwensarts R. liet tijdens de zitting blijken zich van geen kwaad bewust te zijn. Zij en haar advocaat waren vooral boos dat de Leeks stiekem gesprekken hebben opgenomen. In één van die gesprekken werden zij en een collega aangeduid als 'dozen'. 
R. toonde geen moment enige zelfreflectie, op geen enkel moment bleek dat ze het idee had dat ze iets fout gedaan had of een foute afweging had gemaakt. De ontstane situatie lag vooral aan de Leeks zelf, of aan een computerprogramma waarmee ze moet werken.
Kinderarts W. gaf aan erg met de zaak in haar maag te zitten. Zij had het idee dat ze een goede band met de Leeks had. Zij benadrukte meerdere keren dat ze niet anders kon dan de melding bij Veilig Thuis doen, maar dat ze steeds is blijven twijfelen of er sprake was van PCF. Ze benadrukte tijdens de zitting meermalen dat ze nu nog steeds niet beweert dat de Tibbe PCF heeft.
Het tuchtcollege doet binnen zes weken uitspraak over de twee artsen.

Reageren op dit bericht? Mail naar nieuws@rtvutrecht.nl. (arcering en onderlijningen door N.M.)


In bovenstaand verslag is de mening over mw. Raat die van de verslaggever van RTV-Utrecht. RTV Utrecht heeft overigens meer aandacht aan Veilig Thuis en hun beschuldigingen besteed. Zie hiervoor bijvoorbeeld   "Utrechtse Politiek wil af van Veilig Thuis-affaire" (zie ook de linken onder het artikel!)    en over de valse beschuldigingen: "Veilig Thuis verwerpt kritiek op het onterecht beschuldigen van ouders"

Een ander oordeel is onlangs geveld door een Regionaal Tuchtcollege over de kinderarts mw. dr. A. Teeuw, specialist kindermishandeling die op 17 januari j.l. Promoveerde op een onderzoek naar methodiek om kindermishandeling te diagnoseren. Zij kwam daarbij tot de volgende conclusie, aldus de website van de Nationale Zorggids:
Kinderarts Arianne Teeuw vindt dat alle spoedeisende hulp afdelingen een gecombineerde screening op kindermishandeling zouden moeten toepassen, hoewel dat ook meer onterecht positieve scores oplevert. Dat stelt zij op basis van onderzoek waarop zij op 17 januari promoveert (per hoofdstuk te downloaden / N.M.) aan de Universiteit van Amsterdam, zo meldt het ministerie van volksgezondheid. 
Teeuw onderzocht het screeningsprotocol voor kindermishandeling op de spoedeisende hulp (SEH) van het AMC. Deze schrijft een lichamelijk onderzoek voor en toepassing van de SPUTOVAMO-checklist. Dit is een vragenlijst die signaleert of het letsel van een kind aanleiding geeft tot argwaan. Het verdient volgens Teeuw de aanbeveling beide methodes te combineren, aangezien het regelmatig voorkomt dat een mishandeld kind slechts op een van de twee screeningsmethoden positief scoort.
Haar onderzoek wijst uit dat het combineren van beide screeningstesten het aantal positieve testen aanzienlijk verhoogt. Bij achterwege laten van het lichamelijk onderzoek, de zogenoemde top tot teen inspectie (TTI), zou 5,8 procent van het aantal kinderen met een definitieve diagnose kindermishandeling niet zijn herkend.
Teeuw constateerde op de Nederlandse SEH’s een grote variatie aan methoden van screening, waarbij de empirische onderbouwing grotendeels ontbrak.
Door: Redactie Nationale Zorggids  (onderlijning en arcering door N.M.)


Uit het dankwoord blijkt dat deze mw. dr. Teeuw samenwerkte met Veilig Thuis (mw. Schoonenberg / zie uitzending van Zembla in het artikel 'Oorlog met Veilig Thuis').
Ook zal Veilig Thuis haar dankbaar zijn: als men haar methodieken toepast, komen er meer 'vals positieve' meldingen over kindermishandeling: dus extra basis voor valse beschuldigingen naar ouders toe én meer geld voor Veilig Thuis c.q. de jeugdzorg-industrie!

Erger is echter dat zij kennelijk ook de werkwijze van Veilig Thuis overneemt en zelfs de hele houding. Een en ander bleek uit de recente veroordeling van mw. Teeuw van het Regionaal Tuchtcollege te Amsterdam, waar zij zelfs een berisping (= ernstige waarschuwing) voor kreeg. Wat zij verkeerd deed is na te lezen in de uitspraak van 19-09-2017 .
Voor de duidelijkheid kopieer ik ook hier de complete en openbare tekst:


REGIONAAL TUCHTCOLLEGE VOOR DE GEZONDHEIDSZORG
AMSTERDAM

Beslissing naar aanleiding van de op 22 februari 2017 binnengekomen klacht van:
A,
wonende te B,
k l a g e r,
gemachtigde: mr. L. van den Puttelaar, advocaat te Rotterdam;

tegen C,
kinderarts,
werkzaam te B,
v e r w e e r s t e r, gemachtigde: D, verbonden aan het E.

1. De procedure
Het college heeft kennisgenomen van:
-het klaagschrift met de bijlagen;
-aanvullende bijlagen bij het klaagschrift;
-het verweerschrift met de bijlagen;
-de correspondentie met betrekking tot het vooronderzoek;
-brief van de gemachtigde van verweerster van 12 september 2017.

De klacht is op een openbare zitting behandeld.
Partijen waren aanwezig. Klager werd bijgestaan door mr. van den Puttelaar, voornoemd,
en verweerster door D, voornoemd. Beiden hebben een toelichting gegeven aan de hand van pleitaantekeningen die aan het college en de wederpartij zijn
overgelegd.

2.De feiten
2.1 klager is de vader van F, geboren maart 2011 (hierna: minderjarige). Verweerster is kinderarts sociale pediatrie in het E te B (hierna: E). Zij is expert op het gebied van
kindermishandeling.

2.2 Klager en G, de moeder van de minderjarige, zijn uit elkaar gegaan toen de minderjarige acht maanden oud was. Zij hebben samen het ouderlijk gezag over hun dochter. Er is sprake van een vechtscheiding.

2.3 De minderjarige woont bij haar moeder en haar nieuwe partner. De rechter heeft een omgangsregeling vastgesteld waarbij de minderjarige drie dagen en één nacht per week bij klager verblijft.

2.4 Op 21 november 2015 is het bezoekmoment tussen klager en de minderjarige vroegtijdig en onplezierig beëindigd.

2.5 Op 23 november 2015 werd klager door de huisarts gebeld dat de moeder van de minderjarige klager beschuldigt van seksueel misbruik. De huisarts heeft de minderjarige vervolgens verwezen naar het E voor onderzoek wegens verdenking van seksueel misbruik. 

2.6 Op 1 december 2015 is de minderjarige door verweerster lichamelijk onderzocht. Tijdens dit onderzoek werden zogenoemde lichtfoto’s gemaakt. Collega H heeft de minderjarige vervolgens orthopedagogisch onderzocht. Ook werd die dag aanvullend onderzoek verricht naar een beperkt aantal seksueel overdraagbare aandoeningen. I was op dat moment ook al ingeschakeld. Naar aanleiding van dit onderzoek heeft verweerster een brief (hierna: ook aangeduid als verslag) opgesteld voor de huisarts waarin haar bevindingen en die van haar collega staan beschreven. De conclusie in de brief luidt als volgt:

Seksueel misbruik is op grond van het orthopedagogisch onderzoek waarschijnlijk.
Moeder en nieuwe echtgenoot geadviseerd zo spoedig mogelijk aangifte te doen bij de
politie.
In verband met het niet verstoren van het mogelijk politieonderzoek biologische vader niet ingelicht over dit consult. Dit is afgestemd met J, lid medische directie.
HA telefonisch op de hoogte gebracht.
VT (VA K), telefonisch op de hoogte gebracht.

TC 4-12 met deze ouders, tel. huidige echtgenoot L (..). Deze
ouders geïnstrueerd suggestieve vragen en napraten over het gesprek met H te vermijden”.

2.7 Op 11 december 2015 heeft klager telefonisch en schriftelijk verzocht om het rapport (brief aan de huisarts) te mogen inzien. Verweerster heeft dit verzoek tot inzage en afschrift afgewezen wegens lopend politieonderzoek.

2.8 Op 18 december 2015 heeft klager op verzoek van verweerster toestemming gegeven voor een verwijzing van de minderjarige naar de M, N.

2.9 Op 13 januari 2016 heeft klager nogmaals verzocht om het rapport over de minderjarige. Verweerster heeft klager op 15 januari 2016 geantwoord dat hij de brief aan de huisarts pas kon krijgen na het politieonderzoek.

2.10 Op 26 februari 2016 heeft verweerster, nadat zij op 12 februari 2016 had vernomen dat het politieonderzoek was afgerond, de brief per post aan klager doen toekomen.

2.11 Op 31 oktober 2016 heeft verweerster een brief ontvangen van de gemachtigde van klager met enkele vragen over het onderzoek van 1 december 2015.

2.12 Op 30 november 2016 heeft verweerster schriftelijk gereageerd op de vragen van klager.

2.13 Op 23 december 2016 heeft de gemachtigde van klager hierop inhoudelijk gereageerd. In deze brief stelt klager zich op het standpunt dat verweerster op basis van het onderzoek niet tot de conclusie had kunnen komen dat seksueel misbruik waarschijnlijk was. Ook wordt de objectiviteit van het onderzoek in twijfel getrokken.

2.14 Hierna heeft klager op 22 februari 2017 een klacht ingediend bij het tuchtcollege.

3. De klacht en het standpunt van klager
Klager verwijt verweerster dat zij ondeugdelijk onderzoek heeft verricht en een onzorgvuldige rapportage heeft opgesteld die niet voldoet aan de daaraan te stellen eisen. Het onderzoek is volgens klager ondeugdelijk en de rapportage is onzorgvuldig opgesteld omdat:
1) het rapport geen blijk geeft van een geschikte methode van onderzoek om de voorliggende vraagstelling te beantwoorden;
2) de conclusies zijn gebaseerd op eenzijdige informatie. In het rapport wordt bovendien niet op inzichtelijke en consistente wijze uiteengezet op welke gronden de conclusies in het rapport steunen.

4.Het standpunt van verweerster
Verweerster heeft de klacht en de daaraan ten grondslag gelegde stellingen bestreden. Voor zover nodig wordt daarop hieronder ingegaan.

5. De beoordeling

5.1 De klachtonderdelen lenen zich voor gezamenlijke behandeling. Ze hebben beide betrekking op de totstandkoming en de inhoud van het verslag van 1 december 2015.

5.2 De klacht betreft het verwijt aan verweerster dat zij onzorgvuldig onderzoek heeft verricht en een onzorgvuldige rapportage heeft opgesteld die niet voldoet aan de daaraan te stellen eisen. Bij de beoordeling van de klacht heeft het college onder meer de
KNMG-richtlijn Omgaan met medische gegevens (september 2016), de NHG-Richtlijn informatie-uitwisseling tussen huisarts en specialist bij verwijzingen (2008) die op dit moment wordt gereviseerd door het Nederlands Huisartsen Genootschap en de Federatie van Medisch Specialisten en de Richtlijn ‘Diagnostiek bij (een vermoeden van) Seksueel Misbruik bij Kinderen’ betrokken.

5.3 Het college stelt allereerst vast dat in het verslag aan de huisarts zowel de bevindingen van verweerster als van de orthopedagogisch specialist kindermishandeling staan. Verweerster voert als verweer dat de klacht zich voornamelijk richt op het orthopedagogisch onderzoek dat niet door verweerster, maar door de orthopedagogisch specialist is uitgevoerd. In het verweerschrift verklaart verweerster zich niet primair verantwoordelijk te achten voor het orthopedagogisch onderzoek. Het college is met klager van oordeel dat verweerster door de wijze waarop zij het verslag heeft opgemaakt en haar ondertekening ervan de conclusies van het orthopedagogisch onderzoek heeft overgenomen en tot de hare heeft gemaakt. Hierdoor is zij ook (mede)verantwoordelijk voor bevindingen uit het orthopedagogisch onderzoek en draagt zij ook verantwoordelijkheid voor een zorgvuldige uitvoering van dat deel van het onderzoek en de verslaglegging hierover.

5.4 De voorliggende vraag is of het onderzoek zorgvuldig is uitgevoerd en of het verslag aan de eisen van zorgvuldigheid voldoet waaraan een arts behoort te voldoen. Het college is van oordeel dat die vraag ontkennend moet worden beantwoord en overweegt daartoe als volgt:

5.5 Klager stelt zich op het standpunt dat de informatie in het verslag eenzijdig is. Verweerster heeft ter terechtzitting verklaard dat zij niet aan waarheidsvinding doet. Het is volgens verweerster niet aan haar, als arts, om een oordeel te vellen over de (de juistheid) van de aangeleverde informatie door de moeder van de minderjarige. Deze informatie vormt derhalve volgens verweerster geen onderdeel van het (kinder-)geneeskundig onderzoek en speelt ook geen rol bij beantwoording van de vraag of seksueel misbruik al dan niet waarschijnlijk is. Het college stelt echter vast dat het verslag voor meer dan de helft uit informatie van de moeder van de minderjarige en haar nieuwe partner bestaat. Klager is in het geheel niet betrokken in het onderzoek. Dit terwijl de richtlijn ‘Diagnostiek bij (een vermoeden van) Seksueel Misbruik bij Kinderen’ expliciet voorschrijft dat niet alleen aan beide ‘vechtscheidende’ gezagdragende ouders toestemming moet worden gevraagd voor het onderzoek naar seksueel misbruik maar dat ook met beide ouders gesproken moet worden. Dit is nu juist bedoeld om een neutrale positie te houden ten opzichte van beide ouders en om het gevaar eenzijdig geïnformeerd te worden te voorkomen. Door enerzijds veel aandacht te besteden aan het verhaal van de moeder van de minderjarige, en anderzijds vader buiten het onderzoek te houden heeft verweerster de schijn gewekt dat de informatie van moeder wel degelijk een rol van betekenis heeft gespeeld bij de beantwoording van de onderzoeksvraag.

5.6 Daarnaast wordt in het verslag bij de medische voorgeschiedenis informatie niet correct en onvolledig weergegeven. Bij het lezen van die informatie kan de indruk ontstaan dat er al eerder sprake was van een verdenking van seksueel misbruik.
In het verslag staat:
medische voorgeschiedenis
-Ziek, presentatie O
Opmerking: 1 jaar oud, op O vond men reactie bij genitaal onderzoek vreemd, teruggekoppeld naar HA”

In de door klager overgelegde uitdraai van het bezoek aan de huisartsenpost staat hierover:
(…)O/ top tot teen: geen afw
uitwendig ; temp 36.0 ; huilt en stribbelt tegen als ze moet
liggen ; longen/buik/billen: ga (geen afwijkingen (toegevoegd college)); vagina : rode plekjes
introitus ; verder gb (geen bijzonderheden (toegevoegd college)); kindje is erg stil en teruggetrokken.
(E) (BOU) problemen in relatie ouders.
(P) (BOU) voor nu BV bljven geven; advies aan oma en moeder AMK
in
te schakelen/ advies aan M. om afspraak te maken met eigen
ha/
sputovamo nu wel oke/ maar problematische situatie”

5.7 Voorts berusten de stellige conclusies die verweerster trekt in het verslag op een onderzoeksmethode, O, die nog niet is gevalideerd en vooralsnog alleen wordt gebruikt in het E. Gelet op het gegeven dat, zoals verweerster zelf ook stelt, onderzoek naar seksueel misbruik bij kinderen zeer complex is, had het op de weg van verweerster gelegen om in het verslag minder stellig te zijn in haar conclusie en in ieder geval te motiveren waarom zij gebruik maakt van een niet (geheel) gevalideerde onderzoeksmethode en waarom haar conclusies desondanks als juist moeten worden aanvaard.

5.8 Verweerster heeft verder ter terechtzitting verklaard dat zij klager in haar conclusie niet heeft beschuldigd van seksueel misbruik en/of aangewezen heeft als (mogelijke) dader. Het college komt tot een ander oordeel. In het verslag van 1 december 2015 staat:
In verband met het niet verstoren van het mogelijk politieonderzoek biologische vader niet ingelicht over dit consult. Dit is afgestemd met J, lid medische directie.”

In een brief van 9 december 2015 aan de huisarts over het onderzoek op 1 december 2015 staat:
In verband met de veiligheid van onze patiënt adviseren wij dat zij gedurende het nog lopende onderzoek van I haar biologische vader niet bezoekt.”

Hiermee is verweerster in haar verslaglegging aan de huisarts buiten haar expertise getreden en heeft zij zich niet beperkt tot het verstrekken van feitelijke en relevante medische gegevens, zoals de richtlijnen en jurisprudentie wel vereisen.

5.9 De conclusie van het voorgaande is dat verweerster onzorgvuldig is geweest ten aanzien van de totstandkoming van het verslag. Daarmee is de klacht in al zijn onderdelen gegrond.
Verweerster heeft gehandeld in strijd met de zorg die zij ingevolge art. 47 lid 1 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg jegens klager had behoren te betrachten.
5.10  Al het voorgaande in overweging nemende en gelet op het feit dat de klacht gegrond is bevonden, is het college van oordeel dat verweerster dient te worden berispt.
Bij het bepalen van de aard van de maatregel heeft het college in aanmerking genomen de ernst en het gewicht van de verweten gedragingen. Ook weegt mee dat verweerster ter zitting onvoldoende blijk gaf van enige reflectie op het eigen handelen. Verweerster had op grond van haar ervaring moeten weten wat het effect en de consequenties zijn van haar verslag gezien haar deskundigheid en expertstatus. Bij het opstellen van het verslag, vooral ten aanzien van de stellige conclusies, had verweerster zich er meer rekenschap van moeten geven hoe moeilijk het is om seksueel misbruik vast te stellen. Zij geeft op dit punt naar het oordeel van het college onvoldoende blijk van enige reserves. Bovendien had verweerster zich bij het schrijven van het verslag moeten realiseren in welke context haar verslaglegging gebruikt zou kunnen worden en dat het verslag ingebracht kon worden in verschillende gerechtelijke procedures.

6. De beslissing

Het college:
- verklaart de klacht gegrond;
- legt op de maatregel van berisping.

Aldus beslist op 19 september 2017 door:
mr. A.M. Koene, voorzitter,
dr. C.M. Sonnenberg, D.E. de Jong en K. Haasnoot, leden-arts,
mr. dr. R.E. van Hellemondt, lid-jurist,
bijgestaan door mr. P.J. van Vliet, secretaris,
en in het openbaar uitgesproken ter zitting van 31 oktober 2017 door de voorzitter in aanwezigheid van de secretaris.

WG WG
secretaris voorzitter


Enige opmerkingen met betrekking tot gearceerde delen.

Aangeklaagde

probeert zich te verschuilen achter anderen, in dit geval de orthopedagogisch medewerkster.
baseert zich op informatie die alleen van moeder verkregen, vader staat geheel buiten spel.
houdt zich niet aan geldende regels van onderzoek en protocollen in verband met verdenking op misbruik.
doet niet aan waarheidsvinding en gaat er klakkeloos van uit dat wat moeder en haar nieuwe partner aandragen juist is.
gebruikt niet gevalideerde onderzoekmethodieken, die alleen in het ziekenhuis waar zij werkt gebruikt worden.
is zeer stellig en zelfverzekerd over haar eigen gelijk.
heeft bovendien geen enkele zelfreflectie....


Juist dat laatste is voor het RTvG aanleiding om haar zelfs een berisping op te leggen, met enige spijt, berouw of zelfreflexie had de straf misschien lager geweest....

Het resultaat van deze uitspraak in het openbare BIG-register:

Details zorgverlener

A.H. Teeuw   Vrouw



89024228701 Arts Kindergeneeskunde (kinderarts)
Maatregel


Bij de inschrijving in het register van artsen is per 13 december 2017 aangetekend dat deze zorgverlener een berisping is opgelegd. De maatregel is opgelegd vanwege: afgifte van een onjuiste verklaring of rapport.----------------------------------------------------------------------------












Mw. dr. Teeuw had wel direct een jeugdzorg c.q. Veilig Thuis medewerkster kunnen zijn: haar handelen lijkt er door ingegeven. Zei een oude uitdrukking niet 'Waar je mee omgaat word je door besmet'??

Ik feliciteer mw. dr. Teeuw met haar doctorsbul c.q. titel, maar hoop toch dat de berisping van het RTvG aanleiding is dat zij haar handelen beter nuanceert en aan de regels houdt!

Moge meerdere uitspraken van tuchtcolleges volgen om eens paal en perk te stellen aan het valselijk beschuldigen van ouders ten bate van de geldstromen naar Veilig Thuis en 'Jeugdzorg'!

Treurig is dat deze hele zaken illustreren hoe weinig nog artsen te vertrouwen zijn als men dit (als geïllustreerd in het artikel 'Oorlog met Veilig Thuis' en in bovenstaande uitspraak) en meer beschuldigingen van kindermishandeling kan verwachten 'dank zij' dr. Teeuw en haar volgelingen. Wat zou de KNMG  (Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering van de Geneeskunst) hiervan vinden? Die lijkt oorverdovend stil in jeugdzorgkwesties.

Uiteraard zal ik over een week of 5 de uitspraak over de zaak van mw. Raat en de kinderarts van het WKZ hier linken dan wel geheel aanhalen.

AANVULLING 4-3 2018

Het RTvG te Amsterdam heeft 27-02-2018 uitspraken gedaan in de zaak tegen de vertrouwensarts, mw.Raat: 

en in de zaak tegen de Kinderarts, naam mij onbekend:
http://tuchtrecht.overheid.nl/zoeken/resultaat/uitspraak/2018/ECLI_NL_TGZRAMS_2018_23?dateperiodstart=17-02-2018&dateperiod=tussen&DomeinNaam=gezondheidszorg&Pagina=1&ItemIndex=5

Beiden gaan dus volledig vrijuit, de klachten zijn immers 'ongegrond'!

Lering uit deze uitspraken: kijk uit met de media, stel alle gespreksdeelnemers in kennis als u gesprekken opneemt! Vreemd dat het bewust een kind op het randje van de dood brengen om PCF uit te sluiten niet bestraft werd.... Ik hoop dat de ouders in hoger beroep gaan.

Ceterum censeo 'Veilig Thuis' / BJZ esse delendam (naar Cato Maior)

Nico Mul