maandag 22 januari 2018

Het zelfreflecterend vermogen van Veilig Thuis

Menig ouder die met jeugdzorg te maken heeft gehad zal het herkennen als men jeugdzorgwerkers typeert als ongeveer alwetend, overtuigd van hun eigen gelijk en vooral geen zelfreflectie hebbend over hun eigen handelen. Gewetenloos worden gezinnen geruïneerd, kinderen gescheiden van hun ouders en wat dit bij met name de kinderen aanricht, daarvan heeft men geen enkel idee.Gelukkig staan ouders nu niet meer alleen: medisch tuchtcolleges zijn inmiddels ook die mening toegedaan, met name over het 'eigen gelijk van jeugdzorg', maar niet heus....

In het artikel 'Oorlog met Veilig Thuis' was de aankondiging gedaan van de tuchtklacht tegen mw. Raat. Inmiddels is er een zitting geweest van het Regionaal Tuchtcollege te amsterdam op 12-1-2017, waarbij zowel mw. Raat als de kinderarts van het WKZ terechtstonden. RTV-Utrecht maakte een verslag van die zitting. Ik ben zo vrij om de tekst hier onder aan te halen (RTV-Utrecht vraagt immers niet voor niets om dit artikel te delen! Ik doe het graag!) 
1/3
GESCHREVEN DOOR REDACTIE
UTRECHT - Twee Utrechtse artsen moesten zich vandaag verantwoorden voor het Medische Tuchtcollege in Amsterdam. De twee worden er van verdacht de familie Leek ten onrechte te hebben beschuldigd van het expres ziek maken van hun zoon Tibbe.
De zaak speelt sinds het voorjaar van 2017. Het jonge zoontje van de familie Leek werd ernstig ziek. Kinderartsen van het WKZ snapten niet precies wat er aan de hand was. En toen in de zomer de situatie plotseling verslechterde werd er contact gezocht met Veilig Thuis Utrecht, het voormalig meldpunt kindermishandeling. 
Er was sprake van onverklaarbare complicaties. Vertrouwensarts mevrouw R. nam de melding aan. Zij dacht direct aan PCF of Munchausen by Proxy. Dat is een aandoening waarbij kinderen bewust ziek gemaakt worden door hun ouders.
Naderhand bleek dat Tibbe een ernstige darmafwijking heeft, en dat PCF onwaarschijnlijk is. Toch hield mevrouw R. vol dat er sprake was van PCF. Daarop startte de familie Leek een tuchtprocedure tegen de twee artsen.
Ze beschuldigen mevrouw R. er van dat ze zeer onzorgvuldig is geweest bij het samenstellen van rapportages. Ook zou ze ontlastende verklaringen uit die rapportages hebben weggelaten. 
Volgens de advocaat van de familie Leek is R. daarbij zeer vooringenomen te werk gegaan. Zij ging er vanuit dat sprake was van PCF en stond op geen enkele manier open voor andere oorzaken van de ziekte van Tibbe. Ook is de familie Leek boos dat R. in een vroeg stadium een melding heeft gedaan bij de politie. En tenslotte hebben ze een klacht ingediend omdat mevrouw R. intimiderend te werk zou gaan.
De moeder van Tibbe raakte licht geëmotioneerd toen ze aangaf dat mevrouw R. bij voortduring haar verhaal verandert. Van één gesprek zouden maar liefst zes verschillende verslagen zijn. Ook maakt zij zich boos omdat R. in een stiekem opgenomen gesprek zegt dat ze hoopt dat er in het ziekenhuis iets ernstigs met Tibbe zou gebeuren zodat ze PCF zou kunnen bewijzen. 
Tegelijkertijd moest mevrouw W. zich verantwoorden. Zij is kinderarts in het WKZ, en zij was lang de behandelend dokter van Tibbe. De familie Leek neemt haar kwalijk dat zij een - in hun ogen - onterechte melding heeft gedaan bij Veilig Thuis. Bovendien zou ze haar beroepsgeheim hebben geschonden, en onzorgvuldig haar dossiers hebben beheerd.
Vertrouwensarts R. liet tijdens de zitting blijken zich van geen kwaad bewust te zijn. Zij en haar advocaat waren vooral boos dat de Leeks stiekem gesprekken hebben opgenomen. In één van die gesprekken werden zij en een collega aangeduid als 'dozen'. 
R. toonde geen moment enige zelfreflectie, op geen enkel moment bleek dat ze het idee had dat ze iets fout gedaan had of een foute afweging had gemaakt. De ontstane situatie lag vooral aan de Leeks zelf, of aan een computerprogramma waarmee ze moet werken.
Kinderarts W. gaf aan erg met de zaak in haar maag te zitten. Zij had het idee dat ze een goede band met de Leeks had. Zij benadrukte meerdere keren dat ze niet anders kon dan de melding bij Veilig Thuis doen, maar dat ze steeds is blijven twijfelen of er sprake was van PCF. Ze benadrukte tijdens de zitting meermalen dat ze nu nog steeds niet beweert dat de Tibbe PCF heeft.
Het tuchtcollege doet binnen zes weken uitspraak over de twee artsen.

Reageren op dit bericht? Mail naar nieuws@rtvutrecht.nl. (arcering en onderlijningen door N.M.)


In bovenstaand verslag is de mening over mw. Raat die van de verslaggever van RTV-Utrecht. Een ander oordeel is onlangs geveld door een Regionaal Tuchtcollege over de kinderarts mw. dr. A. Teeuw, specialist kindermishandeling die op 17 januari j.l. Promoveerde op een onderzoek naar methodiek om kindermishandeling te diagnoseren. Zij kwam daarbij tot de volgende conclusie, aldus de website van de Nationale Zorggids:
Kinderarts Arianne Teeuw vindt dat alle spoedeisende hulp afdelingen een gecombineerde screening op kindermishandeling zouden moeten toepassen, hoewel dat ook meer onterecht positieve scores oplevert. Dat stelt zij op basis van onderzoek waarop zij op 17 januari promoveert (per hoofdstuk te downloaden / N.M.) aan de Universiteit van Amsterdam, zo meldt het ministerie van volksgezondheid. 
Teeuw onderzocht het screeningsprotocol voor kindermishandeling op de spoedeisende hulp (SEH) van het AMC. Deze schrijft een lichamelijk onderzoek voor en toepassing van de SPUTOVAMO-checklist. Dit is een vragenlijst die signaleert of het letsel van een kind aanleiding geeft tot argwaan. Het verdient volgens Teeuw de aanbeveling beide methodes te combineren, aangezien het regelmatig voorkomt dat een mishandeld kind slechts op een van de twee screeningsmethoden positief scoort.
Haar onderzoek wijst uit dat het combineren van beide screeningstesten het aantal positieve testen aanzienlijk verhoogt. Bij achterwege laten van het lichamelijk onderzoek, de zogenoemde top tot teen inspectie (TTI), zou 5,8 procent van het aantal kinderen met een definitieve diagnose kindermishandeling niet zijn herkend.
Teeuw constateerde op de Nederlandse SEH’s een grote variatie aan methoden van screening, waarbij de empirische onderbouwing grotendeels ontbrak.
Door: Redactie Nationale Zorggids  (onderlijning en arcering door N.M.)


Uit het dankwoord blijkt dat deze mw. dr. Teeuw samenwerkte met Veilig Thuis (mw. Schoonenberg / zie uitzending van Zembla in het artikel 'Oorlog met Veilig Thuis').
Ook zal Veilig Thuis haar dankbaar zijn: als men haar methodieken toepast, komen er meer 'vals positieve' meldingen over kindermishandeling: dus extra basis voor valse beschuldigingen naar ouders toe én meer geld voor Veilig Thuis c.q. de jeugdzorg-industrie!

Erger is echter dat zij kennelijk ook de werkwijze van Veilig Thuis overneemt en zelfs de hele houding. Een en ander bleek uit de recente veroordeling van mw. Teeuw van het Regionaal Tuchtcollege te Amsterdam, waar zij zelfs een berisping (= ernstige waarschuwing) voor kreeg. Wat zij verkeerd deed is na te lezen in de uitspraak van 19-09-2017 .
Voor de duidelijkheid kopieer ik ook hier de complete en openbare tekst:


REGIONAAL TUCHTCOLLEGE VOOR DE GEZONDHEIDSZORG
AMSTERDAM

Beslissing naar aanleiding van de op 22 februari 2017 binnengekomen klacht van:
A,
wonende te B,
k l a g e r,
gemachtigde: mr. L. van den Puttelaar, advocaat te Rotterdam;

tegen C,
kinderarts,
werkzaam te B,
v e r w e e r s t e r, gemachtigde: D, verbonden aan het E.

1. De procedure
Het college heeft kennisgenomen van:
-het klaagschrift met de bijlagen;
-aanvullende bijlagen bij het klaagschrift;
-het verweerschrift met de bijlagen;
-de correspondentie met betrekking tot het vooronderzoek;
-brief van de gemachtigde van verweerster van 12 september 2017.

De klacht is op een openbare zitting behandeld.
Partijen waren aanwezig. Klager werd bijgestaan door mr. van den Puttelaar, voornoemd,
en verweerster door D, voornoemd. Beiden hebben een toelichting gegeven aan de hand van pleitaantekeningen die aan het college en de wederpartij zijn
overgelegd.

2.De feiten
2.1 klager is de vader van F, geboren maart 2011 (hierna: minderjarige). Verweerster is kinderarts sociale pediatrie in het E te B (hierna: E). Zij is expert op het gebied van
kindermishandeling.

2.2 Klager en G, de moeder van de minderjarige, zijn uit elkaar gegaan toen de minderjarige acht maanden oud was. Zij hebben samen het ouderlijk gezag over hun dochter. Er is sprake van een vechtscheiding.

2.3 De minderjarige woont bij haar moeder en haar nieuwe partner. De rechter heeft een omgangsregeling vastgesteld waarbij de minderjarige drie dagen en één nacht per week bij klager verblijft.

2.4 Op 21 november 2015 is het bezoekmoment tussen klager en de minderjarige vroegtijdig en onplezierig beëindigd.

2.5 Op 23 november 2015 werd klager door de huisarts gebeld dat de moeder van de minderjarige klager beschuldigt van seksueel misbruik. De huisarts heeft de minderjarige vervolgens verwezen naar het E voor onderzoek wegens verdenking van seksueel misbruik. 

2.6 Op 1 december 2015 is de minderjarige door verweerster lichamelijk onderzocht. Tijdens dit onderzoek werden zogenoemde lichtfoto’s gemaakt. Collega H heeft de minderjarige vervolgens orthopedagogisch onderzocht. Ook werd die dag aanvullend onderzoek verricht naar een beperkt aantal seksueel overdraagbare aandoeningen. I was op dat moment ook al ingeschakeld. Naar aanleiding van dit onderzoek heeft verweerster een brief (hierna: ook aangeduid als verslag) opgesteld voor de huisarts waarin haar bevindingen en die van haar collega staan beschreven. De conclusie in de brief luidt als volgt:

Seksueel misbruik is op grond van het orthopedagogisch onderzoek waarschijnlijk.
Moeder en nieuwe echtgenoot geadviseerd zo spoedig mogelijk aangifte te doen bij de
politie.
In verband met het niet verstoren van het mogelijk politieonderzoek biologische vader niet ingelicht over dit consult. Dit is afgestemd met J, lid medische directie.
HA telefonisch op de hoogte gebracht.
VT (VA K), telefonisch op de hoogte gebracht.

TC 4-12 met deze ouders, tel. huidige echtgenoot L (..). Deze
ouders geïnstrueerd suggestieve vragen en napraten over het gesprek met H te vermijden”.

2.7 Op 11 december 2015 heeft klager telefonisch en schriftelijk verzocht om het rapport (brief aan de huisarts) te mogen inzien. Verweerster heeft dit verzoek tot inzage en afschrift afgewezen wegens lopend politieonderzoek.

2.8 Op 18 december 2015 heeft klager op verzoek van verweerster toestemming gegeven voor een verwijzing van de minderjarige naar de M, N.

2.9 Op 13 januari 2016 heeft klager nogmaals verzocht om het rapport over de minderjarige. Verweerster heeft klager op 15 januari 2016 geantwoord dat hij de brief aan de huisarts pas kon krijgen na het politieonderzoek.

2.10 Op 26 februari 2016 heeft verweerster, nadat zij op 12 februari 2016 had vernomen dat het politieonderzoek was afgerond, de brief per post aan klager doen toekomen.

2.11 Op 31 oktober 2016 heeft verweerster een brief ontvangen van de gemachtigde van klager met enkele vragen over het onderzoek van 1 december 2015.

2.12 Op 30 november 2016 heeft verweerster schriftelijk gereageerd op de vragen van klager.

2.13 Op 23 december 2016 heeft de gemachtigde van klager hierop inhoudelijk gereageerd. In deze brief stelt klager zich op het standpunt dat verweerster op basis van het onderzoek niet tot de conclusie had kunnen komen dat seksueel misbruik waarschijnlijk was. Ook wordt de objectiviteit van het onderzoek in twijfel getrokken.

2.14 Hierna heeft klager op 22 februari 2017 een klacht ingediend bij het tuchtcollege.

3. De klacht en het standpunt van klager
Klager verwijt verweerster dat zij ondeugdelijk onderzoek heeft verricht en een onzorgvuldige rapportage heeft opgesteld die niet voldoet aan de daaraan te stellen eisen. Het onderzoek is volgens klager ondeugdelijk en de rapportage is onzorgvuldig opgesteld omdat:
1) het rapport geen blijk geeft van een geschikte methode van onderzoek om de voorliggende vraagstelling te beantwoorden;
2) de conclusies zijn gebaseerd op eenzijdige informatie. In het rapport wordt bovendien niet op inzichtelijke en consistente wijze uiteengezet op welke gronden de conclusies in het rapport steunen.

4.Het standpunt van verweerster
Verweerster heeft de klacht en de daaraan ten grondslag gelegde stellingen bestreden. Voor zover nodig wordt daarop hieronder ingegaan.

5. De beoordeling

5.1 De klachtonderdelen lenen zich voor gezamenlijke behandeling. Ze hebben beide betrekking op de totstandkoming en de inhoud van het verslag van 1 december 2015.

5.2 De klacht betreft het verwijt aan verweerster dat zij onzorgvuldig onderzoek heeft verricht en een onzorgvuldige rapportage heeft opgesteld die niet voldoet aan de daaraan te stellen eisen. Bij de beoordeling van de klacht heeft het college onder meer de
KNMG-richtlijn Omgaan met medische gegevens (september 2016), de NHG-Richtlijn informatie-uitwisseling tussen huisarts en specialist bij verwijzingen (2008) die op dit moment wordt gereviseerd door het Nederlands Huisartsen Genootschap en de Federatie van Medisch Specialisten en de Richtlijn ‘Diagnostiek bij (een vermoeden van) Seksueel Misbruik bij Kinderen’ betrokken.

5.3 Het college stelt allereerst vast dat in het verslag aan de huisarts zowel de bevindingen van verweerster als van de orthopedagogisch specialist kindermishandeling staan. Verweerster voert als verweer dat de klacht zich voornamelijk richt op het orthopedagogisch onderzoek dat niet door verweerster, maar door de orthopedagogisch specialist is uitgevoerd. In het verweerschrift verklaart verweerster zich niet primair verantwoordelijk te achten voor het orthopedagogisch onderzoek. Het college is met klager van oordeel dat verweerster door de wijze waarop zij het verslag heeft opgemaakt en haar ondertekening ervan de conclusies van het orthopedagogisch onderzoek heeft overgenomen en tot de hare heeft gemaakt. Hierdoor is zij ook (mede)verantwoordelijk voor bevindingen uit het orthopedagogisch onderzoek en draagt zij ook verantwoordelijkheid voor een zorgvuldige uitvoering van dat deel van het onderzoek en de verslaglegging hierover.

5.4 De voorliggende vraag is of het onderzoek zorgvuldig is uitgevoerd en of het verslag aan de eisen van zorgvuldigheid voldoet waaraan een arts behoort te voldoen. Het college is van oordeel dat die vraag ontkennend moet worden beantwoord en overweegt daartoe als volgt:

5.5 Klager stelt zich op het standpunt dat de informatie in het verslag eenzijdig is. Verweerster heeft ter terechtzitting verklaard dat zij niet aan waarheidsvinding doet. Het is volgens verweerster niet aan haar, als arts, om een oordeel te vellen over de (de juistheid) van de aangeleverde informatie door de moeder van de minderjarige. Deze informatie vormt derhalve volgens verweerster geen onderdeel van het (kinder-)geneeskundig onderzoek en speelt ook geen rol bij beantwoording van de vraag of seksueel misbruik al dan niet waarschijnlijk is. Het college stelt echter vast dat het verslag voor meer dan de helft uit informatie van de moeder van de minderjarige en haar nieuwe partner bestaat. Klager is in het geheel niet betrokken in het onderzoek. Dit terwijl de richtlijn ‘Diagnostiek bij (een vermoeden van) Seksueel Misbruik bij Kinderen’ expliciet voorschrijft dat niet alleen aan beide ‘vechtscheidende’ gezagdragende ouders toestemming moet worden gevraagd voor het onderzoek naar seksueel misbruik maar dat ook met beide ouders gesproken moet worden. Dit is nu juist bedoeld om een neutrale positie te houden ten opzichte van beide ouders en om het gevaar eenzijdig geïnformeerd te worden te voorkomen. Door enerzijds veel aandacht te besteden aan het verhaal van de moeder van de minderjarige, en anderzijds vader buiten het onderzoek te houden heeft verweerster de schijn gewekt dat de informatie van moeder wel degelijk een rol van betekenis heeft gespeeld bij de beantwoording van de onderzoeksvraag.

5.6 Daarnaast wordt in het verslag bij de medische voorgeschiedenis informatie niet correct en onvolledig weergegeven. Bij het lezen van die informatie kan de indruk ontstaan dat er al eerder sprake was van een verdenking van seksueel misbruik.
In het verslag staat:
medische voorgeschiedenis
-Ziek, presentatie O
Opmerking: 1 jaar oud, op O vond men reactie bij genitaal onderzoek vreemd, teruggekoppeld naar HA”

In de door klager overgelegde uitdraai van het bezoek aan de huisartsenpost staat hierover:
(…)O/ top tot teen: geen afw
uitwendig ; temp 36.0 ; huilt en stribbelt tegen als ze moet
liggen ; longen/buik/billen: ga (geen afwijkingen (toegevoegd college)); vagina : rode plekjes
introitus ; verder gb (geen bijzonderheden (toegevoegd college)); kindje is erg stil en teruggetrokken.
(E) (BOU) problemen in relatie ouders.
(P) (BOU) voor nu BV bljven geven; advies aan oma en moeder AMK
in
te schakelen/ advies aan M. om afspraak te maken met eigen
ha/
sputovamo nu wel oke/ maar problematische situatie”

5.7 Voorts berusten de stellige conclusies die verweerster trekt in het verslag op een onderzoeksmethode, O, die nog niet is gevalideerd en vooralsnog alleen wordt gebruikt in het E. Gelet op het gegeven dat, zoals verweerster zelf ook stelt, onderzoek naar seksueel misbruik bij kinderen zeer complex is, had het op de weg van verweerster gelegen om in het verslag minder stellig te zijn in haar conclusie en in ieder geval te motiveren waarom zij gebruik maakt van een niet (geheel) gevalideerde onderzoeksmethode en waarom haar conclusies desondanks als juist moeten worden aanvaard.

5.8 Verweerster heeft verder ter terechtzitting verklaard dat zij klager in haar conclusie niet heeft beschuldigd van seksueel misbruik en/of aangewezen heeft als (mogelijke) dader. Het college komt tot een ander oordeel. In het verslag van 1 december 2015 staat:
In verband met het niet verstoren van het mogelijk politieonderzoek biologische vader niet ingelicht over dit consult. Dit is afgestemd met J, lid medische directie.”

In een brief van 9 december 2015 aan de huisarts over het onderzoek op 1 december 2015 staat:
In verband met de veiligheid van onze patiënt adviseren wij dat zij gedurende het nog lopende onderzoek van I haar biologische vader niet bezoekt.”

Hiermee is verweerster in haar verslaglegging aan de huisarts buiten haar expertise getreden en heeft zij zich niet beperkt tot het verstrekken van feitelijke en relevante medische gegevens, zoals de richtlijnen en jurisprudentie wel vereisen.

5.9 De conclusie van het voorgaande is dat verweerster onzorgvuldig is geweest ten aanzien van de totstandkoming van het verslag. Daarmee is de klacht in al zijn onderdelen gegrond.
Verweerster heeft gehandeld in strijd met de zorg die zij ingevolge art. 47 lid 1 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg jegens klager had behoren te betrachten.
 
5.10  Al het voorgaande in overweging nemende en gelet op het feit dat de klacht gegrond is bevonden, is het college van oordeel dat verweerster dient te worden berispt.
Bij het bepalen van de aard van de maatregel heeft het college in aanmerking genomen de ernst en het gewicht van de verweten gedragingen. Ook weegt mee dat verweerster ter zitting onvoldoende blijk gaf van enige reflectie op het eigen handelen. Verweerster had op grond van haar ervaring moeten weten wat het effect en de consequenties zijn van haar verslag gezien haar deskundigheid en expertstatus. Bij het opstellen van het verslag, vooral ten aanzien van de stellige conclusies, had verweerster zich er meer rekenschap van moeten geven hoe moeilijk het is om seksueel misbruik vast te stellen. Zij geeft op dit punt naar het oordeel van het college onvoldoende blijk van enige reserves. Bovendien had verweerster zich bij het schrijven van het verslag moeten realiseren in welke context haar verslaglegging gebruikt zou kunnen worden en dat het verslag ingebracht kon worden in verschillende gerechtelijke procedures.

6. De beslissing

Het college:
- verklaart de klacht gegrond;
- legt op de maatregel van berisping.

Aldus beslist op 19 september 2017 door:
mr. A.M. Koene, voorzitter,
dr. C.M. Sonnenberg, D.E. de Jong en K. Haasnoot, leden-arts,
mr. dr. R.E. van Hellemondt, lid-jurist,
bijgestaan door mr. P.J. van Vliet, secretaris,
en in het openbaar uitgesproken ter zitting van 31 oktober 2017 door de voorzitter in aanwezigheid van de secretaris.

WG WG
secretaris voorzitter


Enige opmerkingen met betrekking tot gearceerde delen.

Aangeklaagde

probeert zich te verschuilen achter anderen, in dit geval de orthopedagogisch medewerkster.
baseert zich op informatie die alleen van moeder verkregen, vader staat geheel buiten spel.
houdt zich niet aan geldende regels van onderzoek en protocollen in verband met verdenking op misbruik.
doet niet aan waarheidsvinding en gaat er klakkeloos van uit dat wat moeder en haar nieuwe partner aandragen juist is.
gebruikt niet gevalideerde onderzoekmethodieken, die alleen in het ziekenhuis waar zij werkt gebruikt worden.
is zeer stellig en zelfverzekerd over haar eigen gelijk.
heeft bovendien geen enkele zelfreflectie....


Juist dat laatste is voor het RTvG aanleiding om haar zelfs een berisping op te leggen, met enige spijt, berouw of zelfreflexie had de straf misschien lager geweest....

Mw. dr. Teeuw had wel direct een jeugdzorg c.q. Veilig Thuis medewerkster kunnen zijn: haar handelen lijkt er door ingegeven. Zei een oude uitdrukking niet 'Waar je mee omgaat word je door besmet'??


Ik feliciteer mw. dr. Teeuw met haar doctorsbul c.q. titel, maar hoop toch dat de berisping van het RTvG aanleiding is dat zij haar handelen beter nuanceert en aan de regels houdt!

Moge meerdere uitspraken van tuchtcolleges volgen om eens paal en perk te stellen aan het valselijk beschuldigen van ouders ten bate van de geldstromen naar Veilig Thuis en 'Jeugdzorg'!

Treurig is dat deze hele zaken illustreren hoe weinig nog artsen te vertrouwen zijn als men dit (als geïllustreerd in het artikel 'Oorlog met Veilig Thuis' en in bovenstaande uitspraak) en meer beschuldigingen van kindermishandeling kan verwachten 'dank zij' dr. Teeuw en haar volgelingen. Wat zou de KNMG  (Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering van de Geneeskunst) hiervan vinden? Die lijkt oorverdovend stil in jeugdzorgkwesties.

Uiteraard zal ik over een week of 5 de uitspraak over de zaak van mw. Raat en de kinderarts van het WKZ hier linken dan wel geheel aanhalen.

Ceterum censeo 'Veilig Thuis' / BJZ esse delendam (naar Cato Maior)

Nico Mul







De FUIK van Jeugdzorg




Bovenstaande is al wat ouder, maar nog steeds actueel, met uitzondering van 'AMK' dat heet nu 'Veilig Thuis'. Hoe veilig dat is, is te lezen in diverse artikelen! Overigens is de stichting Kind Ouders Grootouders te vinden op www.stichtingkog.info  en geeft deze stichting behalve hulp ook nog een paar zeer nuttige boekjes uit over 'De Jungle van de Jeugdzorg'!

Ceterum censeo 'Veilig Thuis' / BJZ esse delendam (naar Cato Maior)

Nico Mul, arts n.p.


donderdag 11 januari 2018

OORLOG met Veilig Thuis'!

Een ieder die wel eens met mij geskyped heeft, weet dat ik daarin heb staan 'schaf Kerst af.... en laat het eens alle dagen VREDE zijn, in plaats van 1 dag per jaar...!'

Na het zien van de raportage van Zembla van 12-12-2017 (en de uitzending van RTV-Utrecht van 13-11-2017) met betrekking tot 'jeugdzorg', 'Veilig Thuis' en hun leugenindustrie. Mijn reactie: !@$#%@#!!**& F*** #@#!^&%..…..! .

Sorry, ik had ooit gesteld dat hier alleen netjes geschreven zou worden, ik heb enige zelfcensuur toegepast op deze gedachten. Kortom: het is nu OORLOG.


Waarom oorlog?

'Veilig Thuis' pretendeert zorg te dragen voor veilige thuissituaties onder het mom van 'wij brengen jeugdzorg'. Het tegengestelde gebeurt: bezorgde ouders worden als kindermishandelaren neer gezet, vals beschuldigd en ook nog eens aangeklaagd wegens 'poging tot moord' op hun eigen kinderen. Wat nóg erger is in het geval van deze rapportage: Veilig Thuis weet een kinderarts zodanig onder druk te zetten, dat een kind in zeer ernstig levensgevaar werd gebracht en, u begrijpt het al, ouders kregen ook nog eens de schuld. Ik zal proberen dit medisch ingewikkelde geval uit te leggen. Ik waarschuw u, geachte lezer, het zal ook uw bloeddruk doen stijgen enz. enz....

Een kind groeit slecht. Ouders gaan via hun huisarts of consultatiebureau naar een echte kinderarts in een academisch ziekenhuis uiteindelijk. Het kind verdraagt geen voedsel door de darm en krijgt TPV, dit is 'Totale Parenterale Voeding', = 'voeding buiten de darm om' anders gezegd, per infuus. De voedingslijn breekt door het toedoen van een verpleegkundige. Er ontstaat een infectie.... Veilg thuis wordt door het ziekenhuis in kennis gesteld.... VT adviseert: ouders weghalen bij het kind, 'onverklaarde infectie' betekent dat ouders het hebben gedaan, behalve als dat is uitgesloten.... Het gaat verder: nadat ouders zijn uitgesloten zet VT de kinderarts onder druk om alle voeding gewoon door de mond toe te dienen, via de darmen dus...
Het gaat mis: het kind zwelt op, heeft ernstige pijnen.... het gaat verder mis: het kind 'poept' een stuk darm uit.... er volgt direct intensive-care opname en een zeer zware operatie, waarbij een stuk darm werd verwijderd.... De kinderarts, onder druk van de VT-'vertrouwensarts' stelt dat juist doorgegaan moet worden met voeding op de normale manier, maar dan in kleinere hoeveelheden.... het gaat weer mis en ouders nemen de maatregel om het kind door een ander, ook academisch, ziekenhuis te laten onderzoeken. Het kind in kwestie blijkt een zeer zeldzame ziekte te hebben en verdraagt alleen TPV het kind herstelt zodanig dat het gewoon thuis verzorgd kan worden en komt ook thuis, ondanks alle tegenwerking van VT. Toen het kind thuis kwam, op uitspraak van de rechter(!) deed VT een 'aangifte van poging tot doodslag' tegen de ouders. Die ouders werden 2 jaar later (!) opgepakt en in de politiecel gezet voor 3 dagen.... Toen werden ze vrijgelaten en 1 jaar later pas werd de zaak geseponeerd ('gebrek aan bewijs')....

Tot zo ver het globale verhaal.

Mijn woede: VT presteert het, alleen en uitsluitend om zijn eigen gelijk ('ouders mishandelen hun kind, ouders lijden aan 'Munchausen by Proxy' en doen aan PCF (Pediatric Condition Falsification = kind ZIEK maken...)) te halen en brengen, bewust, een kind op het randje van de dood....Mw. Raat, vertrouwensarts van VT, heeft de regie en is daar nog trots op ook...  (zou ze ook zo denken over haar veroordeling + verdere klachten bij het RTvG?)
In de uitzending werd een tweede zaak besproken met zeer grote overeenkomsten: verpleegkundige incidenten, ouders kregen de schuld, dossiers werden vervalst (door VT) en alles werd in het werk gesteld om het kind van zijn ouders te scheiden en liefst levenslang UHP....

Nu is mw. Schoonenberg, voorzitter van de vertrouwensartsen van VT,  bezig met een 'voorlichtingscampagne' voor mensen in de zorg en onderwijs om PCF te herkennen en daaraan werkt de vertrouwensarts te Utrecht, mw.Anne-Marie Raat hard aan mee en een ander vertrouwensarts, mw. Patries Worm, is zelfs bezig met een promotieonderzoek op PCF.... Dat is uiteraard moeilijk als het een verzonnen ziektebeeld betreft: zelfs de kinderartsen in de rapportage stellen dat het hooguit 1 keer in de paar jaar voorkomt en sommige profs kindergeneeskunde het in hun hele beroepsleven niet zijn tegen gekomen... maar nu 'moet' het minstens ca. 600 x per jaar voorkomen, aldus mw. Schoonenberg! Er zijn namelijk maar ca. 100 meldingen en het moeten er meer worden!

De verzonnen ziekten van 'jeugdzorg'

Ik memoreer hierbij en paar ernstige ziekten die jeugdzorg zo in de loop der jaren gepromoot heeft, met alleen en uitsluitend het gevolg dat kinderen in de jeugdzorgindustrie terecht kwamen met alle gevolgen van mishandeling en het structureel aanwezige seksueel misbruik daar binnen.

Ik noem:
  1. 'Incest herkenning' met vooral 'levensechte poppen'. ca. 1988. Resultaat: 'Bolderkar-affaire' (nu Trivium geheten!!) met '14 gevallen'... Uiteindelijk vele gestrande huwelijken, geen enkel incest geval en veel menselijk leed aan kleine kinderen door de geruïneerde gezinnen..
  2. 'Niet leerbare ouders'. Rondom 1995 zeer populair in de jeugdzorg-industrie. Schrijf dit op als jeugdzorg-medewerker en het wordt praktisch gegarandeerd een Onder Toezicht Stelling (OTS) en meestal een Uit Huis Plaatsing (UHP).
  3. 'ADHD' Zelfs de bedenker van de term ADHD gaf toe dat hij dit maar verzonnen had. Het was ook een goede stempel voor méér PGB, méér 'zorgpunten' voor het onderwijs en zeer goed voor de farmaceutische industrie. Dat het leidde tot emotionele afvlakking, vroegtijdige dementering, verslaving, werd maar even onder tafel gewerkt...... Hoeveel kinderen hadden niet voor hun 18e het stempel ADHD en willen er nu zo snel mogelijk van af, o.a. vanwege het rijbewijs (Men moet iedere 3 jaar onderzocht worden door een psychiater als men ADHD heeft en wil autorijden...!) Let wel: er bestaan wél kinderen die erg druk zijn, er bestaan wel degelijk gedragsgestoorden, maar het stempel ADHD werd naar mijn mening gewoonweg misbruikt.
  4. 'Borderline'. In de hele medische wereld wordt getwijfeld aan het bestaan van dit ziektebeeld, bovendien bestond er een 'BL-persoonlijkheidsstoornis' en 'BL-persoonlijkheidskenmerken', Die laatsten heeft iedereen een beetje, zoals 'snel van mening veranderen', 'onbegrepen zaken doen', 'impulsief handelen', enz. Volgens BJZ was het een epidemie die in vele dossiers gebruikt is om kinderen UHP en jarenlang te scheiden van hun ouders.
  5. 'Hechtingsstoornissen'. Dit lijkt zelfs een door jeugdzorg verzonnen syndroom, in de medische praktijk komt dit zelden voor, met name bij kinderen die vlak na geboorte lange tijd in het ziekenhuis geweest zijn. Bij jeugdzorg komt deze stoornis als een epidemie voor die het noodzaakt om kinderen van hun echte ouders te scheiden. Men plakt dit etiket namelijk op kinderen die graag bij hun ouders zijn en dank zij (de leugens van) 'jeugdzorg' (i.s.m. de rechter) uit huis geplaatst worden en van de ene instelling naar de andere gesleept worden (soms 5 x in 1 jaar!!) dan wel van het ene pleeggezin naar het andere.... die kinderen vertrouwen niemand meer, durven niets als hun eigen 'veilige omgeving' te zien en laten vaak dwars gedrag zien..... '. 'Hechtingsstoornissen' zegt jeugdzorg dan, want: 'kind moet hechten aan pleeggezin', DUS de echte ouders mogen hun kinderen niet zien....! Alsof een kind vreemden gaat accepteren als zijn / haar echte ouders! Waanzin en pure kindermishandeling!
    Vreemd is hierbij ook dat 'hechtingsstoornissen' alleen een rol zouden spelen als het om terugplaatsing naar de echte ouders gaat, om kinderen van het ene naar het andere pleeggezin dan wel instelling te verplaatsen speelt dit geen enkele rol: kinderen worden vaak zonder enig afscheid te mogen nemen weggerukt!
  1. 'Kindermishandeling' en de 'wet meldcode': in 2012 was er een speelgoed fabrikante, mw. Liliane Limpens, die haar brood meende te verdienen met de ontwikkeling van de 'Poppenvilla' van ca. 1800 € Jeugdzorg vond dit fantastisch en promote die breeduit. In 2 weken hebben enkelen, waaronder ikzelf, meegewerkt om een eind te maken aan die onzin.... Met de Poppenvilla zouden namelijk klasse-assistenten, leraren en jeugdzorg-medewerkers kindermishandeling kunnen herkennen en daarvan, uiteraard, melding doen aan BJZ / VT.... Zie verder de overeenkomst met item 1, de 'incestherkenning'!
  2. 'Loverboy-problematiek'. Ook iets van de laatste jaren, maar in plaats van daders te corrigeren worden slachtoffers onder het mom van 'bescherming van het kind' opgesloten in jeugdgevangenissen en in het ergste geval bij het bereiken van de 18e verjaardag, afgeleverd bij de loverboy..... (Waarom geen weerbaarheidstrainingen en begeleiding voor meisjes en ze thuis laten wonen bij de ouders? NEEN... opsluiten is beter aldus BJZ....!)
  3. 'Munchausen by Proxy', met als gevolg PCF. Een uitermate zeldzaam ziektebeeld dat nu als een soort epidemie kennelijk door Nederland waart.....

Over deze laatste ziekte gaat dit artikel. Dit zou namelijk een epidemie kunnen worden: het was uitermate zeldzaam, hoogleraren spraken van enkel gevallen in hun hele carrière, nu ca. 60 meldingen per jaar, aangewakkerd door Veilig Thuis middels voorlichtingsbijeenkomsten en de noodzaak voor mw. Patries Worm voor haar promotie.

 Zie dit artikel van 5-4-2015 van Brandpunt Reporter en de rapportage van Eenvandaag van 9-9-2017 en hier een analyse., waar u de uitvluchten van zowel dhr. T. Klijn (directeur Veilig Thuis) en mw. Patries Worm (de vertrouwensarts van VT die graag wil promoveren op PCF). Beiden zeggen in feite NIETS alleen herhalen dat ze zo goed voor de veiligheid van kinderen opkomen, maar hebben geen antwoord op de woorden van de arts van VT die zegt dat hij hoopt dat een kind ernstig ziek zou worden. Vreemde zaak.

Enige opmerkingen

De mening van deskundigen

De beschuldigingen richten de ouders (rapportage Zembla) zijn in geen van beide gevallen afkomstig geweest van de behandelende kinderartsen. Wel hebben deze meldingen gedaan op grond van de Wet Meldcode: bij een onverklaarbare slechte conditie van een kind dienen zij dit te melden.....

De visie van de geraadpleegde hoogleraren:

In de Eenvandaag rapportage stelt prof. Sauer dat er alleen maar naar één conclusie wordt toe geredeneerd. Ook blijft ontlastend bewijsmateriaal als dat een moeder maar liefst 5x door een psychiater als stabiel wordt beoordeeld zonder enige aanwijzing op Munchausen, dat er toch sprake is van PCF. Men bleef ook hier maar doorgaan met beschuldigingen, zelfs met aangifte bij de politie, om maar hun gelijk te krijgen.

Hierbij ga ik niet alles vertellen wat na te lezen is op deze site:

Toch licht ik enkele zaken uit:

Prof. Van Koppen heeft sterke twijfels over de manier van bewijsvoering door VT: men presteert het volgende: in opdracht van VT worden TWEE zaken omtrent de zorg voor het kind gewijzigd te weten: men scheidt de ouders van het kind én men geeft het kind een andere medische behandeling. Als het dat beter gaat met het kind dan is 'dus' bewezen dat de ouders de boosdoeners waren.... Dit presteerde men in beide in de rapportage getoonde zaken!!!! Waar is het bewijs? Nergens, maar VT gebruikt dit wél om ouders valselijk te beschuldigen.

De belangrijkste zaken zijn echter dat prof. van Koppen stelt: “Het lijkt er op dat Veilig Thuis alleen maar uit is op het uit huis plaatsen van de kinderen”

Dit heeft deze prof. goed gezien: bij het UHP verdient men aan de kinderen, bij het bij de ouders laten verdient VT niets meer. Bovendien, sinds de transitie, moet men bij eventuele hulp thuis maar afwachten of gemeenten VT inhuren voor de hulp, heeft de rechter echter een uitspraak tot UHP gedaan, dan blijft het geld van gemeenten naar VT doorstromen... mooi toch? Veel gemeenten hebben dit pas laat in de gaten gekregen. Daarom is er sinds 1-1-2015 een extra intense jacht op kinderen, en zijn de budgetten van gemeenten voor   'jeugdzorg'  ontoereikend!
De 'jacht' op kinderen is zelfs zó intens dat in Nederland maar liefst 48x zo veel kinderen UHP worden dan in België bijvoorbeeld. Wil dit zeggen dat de Nederlandse ouders maar liefst 4700 % 'slechter' zijn dan de Belgische? Och, met de waarheid wordt het niet zo nauw genomen.....
Nederland heeft hiermee het hoogste aantal uit huisplaatsingen van de gehele westerse wereld.....!!! Toch een record om trots op te zijn, VT? (Of niet?)

Veilig Thuis: men zou denken, als buitenstaander, dat deze eerst gedegen onderzoek doen, te beginnen aan het kind in kwestie. NEEN: er worden beschuldigingen geuit ZONDER enig ONDERZOEK! Geen van de vertrouwensartsen heeft enig eigen onderzoek gedaan. Wat wél gebeurt is, is veel erger: ze hebben gewoonweg een vermoeden of aanwijzing bestempeld als 'feit' en er zaken aan toegevoegd dan wel weggelaten. Ik noem hier concreet het 'breken van de voedingslijn'... OUDERS kregen de schuld, terwijl uit het verpleegkundig verslag bleek dat een verpleegkundige dat gedaan heeft...
'Besmetting met darmbacteriën': een 'octopus' (verbindingsstuk van infuusslangen) was losgeraakt en het kind had zichzelf onder gesmeerd met ontlasting..... OUDERS kregen klakkeloos de schuld, VT nam niet eens de moeite om het verpleegkundig verslag in te zien! De mogelijk vervuilde gel-nagels van een verpleegkundige werden geheel buiten beschouwing gelaten!
Ondanks dat er artsen werken bij VT blijkt uit alles dat die weigeren zelfs normale zaken te onderzoeken. Niet voor niets heeft een van hen inmiddels 3 tuchtrechtelijke klachten tegen zich..... (en van mij mogen het er meer worden: dit gedrag van 'oordelen zonder enig onderzoek' dient niet straffeloos en onbeperkt door te gaan!)

Treurig en gewoonweg laf is het feit dat zowel de directeur als de vertrouwensartsen van VT niet wilden reageren in de Zembla rapportage.... 'in verband met de privacy'.. Mijns inziens gewoonweg smoesjes en geen openbare verantwoording willen afleggen over wat men met ons belastinggeld doet.

Hierbij is gewoonweg niets nieuws onder de zon: de psycholoog dr. J. Verhulst schreef een artikel in het Eindhovens Dagblad 26-05-2009 'Weinig veranderd na de Bolderkar-affaire' waarbij mij de volgende regels opvallen:

'....door het blindmakende fanatisme van de betreffende hulpverlener, of hulpverlenende instantie. Succes verzekerd, want bij elke heksenjacht wordt altijd wel een heks gevonden. Op de tweede plaats door het verschijnsel dat zo mooi 'gedeelde verantwoordelijkheid' genoemd wordt. Wat er in de praktijk dus op neerkomt dat helemaal niemand verantwoordelijk is.'  

'….Nog steeds zijn er hulpverleners die zonder blikken of blozen verklaren dat zij de enige waarheid bezitten en desnoods blind een juiste diagnose kunnen stellen. Nog steeds vinden er behandelingen plaats die voortkomen uit een fanatiek bijgeloof, dan wel een sterk overdreven geloof in eigen kunnen ….'

Goed gezien, dr. Verhulst!


OORLOG  



Een ieder die mij kent weet dat ik in wezen een pacifist ben en groot tegenstander ben van alle wapentuig in de wereld. Nooit heb ik iets goeds gezien van wapens, wie dat wel heeft, laat het mij even weten! Ik zal dan ook, ter geruststelling van iedereen, de strijd op een nette manier voeren!

De WOEDE die mij tot de titel van dit stuk bracht zit 'm in het feit dat VEILIG thuis het presteerde om door hun verdachtmakingen en omwille van het feit dat HUN zo graag 'gelijk' hebben een KIND tot het randje van de DOOD brachten... HOE VER ga je? VT tot het uiterste... NIETS ontziend en als de rechter ze dan ook nog in het ongelijk stelt dan maar ouders gaan beschuldigen van 'poging tot doodslag' op hun kinderen... SCHANDE. (Ja, ik ben BOOS!). Is het kapot maken van ouders en het ruïneren van gezinnen 'in het belang van het kind'? VT, ga toch gauw fietsen of beter emigreren naar een eiland als Sumatra om daar tijgertjes uit huis te gaan plaatsen, kijken wat de moeder-tijgers doen dan wel naar Afrika om leeuwenwelpjes te gaan UHP  en bezien hoe leeuwinnen reageren!

Bij deze roep ik dan ook alle ouders, die te maken hebben met de gewoonweg leugen en verdachtmakingen industrie van jeugdzorg of Veilig Thuis, om de verantwoordelijken daarvoor op een fatsoenlijke manier ter verantwoording te roepen. Met dat laatste bedoel ik niet alleen klagen maar ook aanklagen! Heeft u hierbij hulp nodig, laat het dan gerust even weten!

Aanklagen op de fatsoenlijke manier: psychologen bij hetzij Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg (RTvG) of bij het Nederlands Instituut voor Psychologen (NIP) of Nederlandse Vereniging van Opvoedkundigen (NVO). Artsen kunnen aangeklaagd worden bij het RTvG. Klachten indienen kost alleen enige moeite, een postzegel en is verder 'vormvrij', d.w.z. Men is niet gebonden aan een bepaalde manier van schrijven!

Recentelijk zijn bij deze colleges zeer 'leuke' uitspraken gedaan tegen deskundigen die voor de Jz dan wel Kinderbescherming werken! Zie bijvoorbeeld deze tegen een zogeheten 'intern gedragsdeskundige van de Raad': https://www.psynip.nl/wp-content/uploads/2016/11/Uitspraak-CvT-1349.pdf en in hoger beroep bij CvB van het NIP: https://www.psynip.nl/wp-content/uploads/2016/11/Uitspraak-CvB-201417.pdf Hierbij valt op te merken dat de aangeklaagde psycholoog van de RvK probeerde weg te komen door te stellen dat zij NIET als psycholoog werkte, maar als gedragsdeskundige bij de Raad (items 2.6 en 2.7). Dit is verworpen. De voornaamste reden van haar veroordeling, eerst waarschuwing en in hoger beroep berisping, zit 'm in het feit dat zij géén onderzoek deed, moeder nimmer had gesproken en (derden) deskundigen volledig negeerde (items 2.13 en 2.14)! Vele jeugdzorg-slachtoffers zullen dit herkennen!

Voornaamste reden tot veroordeling zijn feiten als: ouders niet horen, pertinente onwaarheden zonder onderzoek overnemen, handelen zonder de wetenschappelijk correcte protocollen in acht te nemen, geen eigen onderzoek verrichten, maar wél vergaande uitspraken doen. Een ieder die met Jz te maken heeft gehad zal deze zaken herkennen!
Ik verwijs verder, als hulp aan ouders, naar mijn artikel 'De farce van de Gedragsdeskundige' waarbij ook een handleiding voor het indienen van klachten te vinden is! Na een succesvolle veroordeling door een tuchtcollege liggen er uiteraard mogelijkheden om schadevergoedingen te gaan eisen. Ik schreef er een artikel over.

Gelijk

Menigeen heeft graag zijn 'gelijk', ook schrijver dezes. Eind juni 2014 schreef ik een 4-tal artikelen over de 'Wet Meldcode' (zie de eerste regels!), ik vreesde namelijk de 'Heksenjacht op kinderen' omwille van het geldelijk belang van de jeugdzorg-industrie. De jacht is, ondanks de mooie praatjes van de nieuwe jeugdwet van 1-1-2015, waarbij 'buurtteams' en 'veiligheidstafels' de zorgen voor ouders weg zouden nemen en de hulp kunnen initiëren / geven.... Helaas zijn al die overlegsituaties eigenlijk een grote geld en energieverspilling gebleken, wordt de juiste hulp zelden via hun bereikt.
Ik vrees dat ik in 3 jaar tijd een gelijk gekregen heb, dat ik niet wilde hebben!

Wie wel hulp geven als echte psychiaters en psychologen die wél hun vak serieus nemen, vluchten weg bij GGZ en gemeenten: zij willen namelijk gewoon rechtstreeks ouders-kind contact en niet uit de derde hand via allerlei Jeugdzorg-werkers en buurtregiseurs enz. Ook willen serieuze psychiaters / psychologen niet schrijven naar de hand van hoe Jz dat zou willen: een integer medicus handelt onafhankelijk en volgens adequaat deskundig onderzoek en niet aan de hand van de leidraad van maatschappelijk werkers of buurtregiseurs dan wel gezinscoaches. Ieder medicus begrijpt waarom er zo'n 660 vacatures zijn bij overheidsinstellingen.....kennelijk begrijpt de Jz-industrie dit nog niet!




Vrede kan het op dit gebied snel worden. De voorwaarde is gewoonweg heel simpel: laat KINDEREN in het genot van de LIEFDE, AANDACHT en (ver)ZORG(ing) van hun BEIDE ouders. Doek de jeugdzorg-industrie op en laat het aan ouders / huisartsen welke hulp voor kinderen / gezinnen noodzakelijk is! Huisartsen kennen hun patiënten en gezinssystemen meestal als besten! Laat ouders, in overleg met hun huisarts, bepalen welke hulp of deskundige er eventueel nodig is en laat de huisarts ouders / kinderen rechtstreeks verwijzen naar systeemtherapeut, psycholoog, psychiater dan wel relatietherapeut indien noodzakelijk. WEG met dat hele circus van 'veiligheidstafel' en 'buurtregie' enz. enz. die alleen uit zijn om kinderen in hun macht te krijgen. Weg met de terreur van de op geld beluste opvolgers van BJZ, nu 'Veilig' Thuis geheten.....

Kortom: laat KINDEREN hun OUDERS!

Ceterum censeo 'Veilig Thuis' / BJZ esse delendam (naar Cato Maior)

Nico Mul, arts n.p.

E-mail: N.J.M.Mul@gmail.com

Aanvulling

In dit verband wil ik u attenderen op de artikelen van mw. Mary Sjabbens 'De HEKSENJACHT op onze kinderen' van 17-10-2017  en het artikel van mw. Marieke Sjerps in de Groene Amsterdammer van 10-01-2018 'Als insinuaties feiten worden'  Mijn complimenten voor beide schrijfsters!